ارزیابی ابعاد تحقق پذیری شهر خلاق در بستر متاورس (نمونه موردی: کلانشهر تبریز)

نوآوری و خلاقیت راه اصلی تحریک رشد اقتصادی است. توسعه متاورس تکنولوژی های موجود را ارتقا می دهد و ارتباط و تعامل دنیاهای واقعی و مجازی را تقویت می کند. این تکنولوژی با ادغام و در بستر شهر خلاق روش زندگی مردم را نیز تغییر می دهد و به خاطر ویژگی های خاص خود، بر فلسفه، فرهنگ، جامعه و حکمرانی اقتصادی تاثیر می گذارد. هدف این پژوهش، ارزیابی ابعاد تحقق پذیری شهر خلاق تبریز در بستر متاورس است. این پژوهش از نظر هدف، کاربردی توسعه ای و از نظر روش شناختی توصیفی تحلیلی است. جهت تعیین وزن اهمیت نسبی مولفه های تحقیق با پرسش از ۲۰ خبره براساس الگوریتم مدل تحلیلی نسبت ارزیابی وزن دهی ترجیحی (سوآرا) وزن شاخص ها و زیرشاخص ها استخراج و در مدل تحلیلی آراس خاکستری رتبه بندی شد. حاصل نظرات خبرگان شاخص ها در ۴ مولفه استعداد، تکنولوژی، تنوع و تسامح و دارایی ها و امکانات محلی جهت حرکت تبریز به سمت شهر خلاق استخراج گردید. باتوجه به اوزان به دست آمده در تکنیک آراس خاکستری، بهترین گزینه ها به ترتیب مناطق ۵ با وزن ۰/۱۰۶، ۸ با وزن ۰/۱۷۵ و ۱۰ با وزن ۰/۱۸۶ بیشترین نزدیکی را نسبت به گزینه بهینه و مناطق ۶ با وزن ۰/۱۴۷ و ۹ با وزن ۰/۱۹۲ کمترین نزدیکی را نسبت به گزینه بهینه یا ایده آل دارا می باشند. نتایج نهایی اوزان براساس مدل خطی با استفاده از نرم افزار لینگو نشان می دهد که شاخص های استعداد با وزن ۰/۴۰۱ رتبه اول، تکنولوژی با وزن ۰/۲۸۵ رتبه دوم و تحمل و تسامح با وزن ۰/۰۹۶ رتبه سوم و زیرساخت و دارایی های محلی با وزن ۰/۰۶۷ رتبه چهارم به ترتیب به عنوان مهم ترین شاخص های شهر خلاق در کلان شهر تبریز معرفی شدند. مهم ترین رویکردی که شهر تبریز برای تحقق شهر خلاق در بستر متاورس می تواند به کار گیرد، اول بهبود محیط شهری خلاق در راستای پرورش شهروندان خلاق، دوم حفظ و جذب طبقه خلاق و شهروندان خلاق است.

کلیدواژه ها:

شهر خلاق ، شهر هوشمند ، متاورس ، مدل سازی ساختاری تفسیری ، کلان شهر تبریز