نقش مدیریت استراتژیک منابع انسانی در کاهش آنومی سازمانی

آنومی سازمانی به عنوان وضعیتی ناشی از تضعیف یا ابهام در هنجارها و ارزشهای مشترک می تواند منجر به بیگانگی، کاهش تعهد و افزایش رفتارهای انحرافی در میان کارکنان شود. این مطالعه با رویکرد مروری به تحلیل و تلفیق یافته های نظری و تجربی موجود در حوزه مدیریت استراتژیک منابع انسانی و پیامدهای آن در پیشگیری و کاهش آنومی پرداخته است. داده ها از طریق جست وجوی نظام مند در پایگاه های علمی داخلی و خارجی و انتخاب منابع معتبر گردآوری شده است. نتایج نشان می دهد که اجرای سیاست های یکپارچه مدیریت استراتژیک منابع انسانی شامل جذب و گزینش مبتنی بر شایستگی، آموزش و توسعه هدفمند، ارزیابی عملکرد منصفانه، نظام پاداش مبتنی بر عملکرد و ایجاد فرصت های مشارکت موجب کاهش ابهام، نقش تقویت عدالت ادراکی و ارتقاء انسجام هنجاری می شود. این عوامل زمینه ساز کاهش آنومی سازمانی و بهبود عملکرد کلی سازمان هستند. در بستر سازمان های دولتی، ایران اتخاذ این رویکرد می تواند راهکار موثری برای مقابله با چالش های هنجاری و رفتاری باشد.

کلیدواژه ها:

مدیریت استراتژیک منابع انسانی ، آنومی سازمانی ، عملکرد سازمانی