نقش قصه گویی در تقویت مهارت های زبانی و سواد خواندن در دانش آموزان پایه اول و دوم ابتدایی

هدف پژوهش حاضر با هدف تعیین میزان اثربخشی آموزش مبتنی بر قصه گویی بر بهبود مهارت های سواد خواندن شامل روان خوانی، درک مطلب و توسعه دایره واژگان در دانش آموزان مقاطع اول و دوم ابتدایی انجام شده است. روش شناسی این مطالعه از نوع نیمه آزمایشی با طرح پیش آزمون-پس آزمون و گروه کنترل است. جامعه آماری شامل ۶۰ دانش آموز بود که به صورت تصادفی به دو گروه آزمایش و کنترل تقسیم شدند. گروه آزمایش به مدت ۸ جلسه (هر جلسه ۳۰ دقیقه) تحت مداخله قصه گویی ساختاریافته قرار گرفت. ابزارهای گردآوری داده ها شامل آزمون سنجش مهارت خواندن و برگه مشاهده بود. داده ها با استفاده از تحلیل کوواریانس مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفتند. یافته ها: نتایج تحلیل کوواریانس نشان داد که پس از کنترل اثرات پیش آزمون تفاوت معناداری بین دو گروه در نمره کلی مهارت خواندن وجود دارد (F = ۵۷.۱, p < ۰.۰۰۱). اندازه اثر (۲ = ۰.۲۱۶) نشان دهنده اهمیت عملی این تفاوت است. بررسی مولفه های سواد خواندن نیز بهبود معناداری را در روان خوانی (p < ۰.۰۱)، درک مطلب (p < ۰.۰۱) و دایره واژگان (p = ۰.۰۵) در گروه آزمایش تایید کرد. میانگین تعدیل شده نمره مهارت خواندن در گروه آزمایش به طور قابل توجهی بالاتر از گروه کنترل بود. یافته های کیفی نیز افزایش انگیزه و مشارکت فعال دانش آموزان در فرایند یادگیری را نشان داد. نتیجه گیری: یافته های این پژوهش حاکی از آن است که قصه گویی می تواند به عنوان یک راهبرد آموزشی موثر در ارتقای جامع سواد خواندن و همچنین بهبود ابعاد انگیزشی اجتماعی دانش آموزان پایه اول و دوم ابتدایی مورد استفاده قرار گیرد.

کلیدواژه ها:

قصه گویی ، سواد خواندن ، دانش آموزان ، ابتدایی ، روان خوانی ، درک مطلب