بررسی تفاوت سرسختی روانشناختی و رضایت شغلی میان افراد خوداشتغال و حقوق بگیر

پژوهش حاضر با هدف بررسی سرسختی روانشناختی و رضایت شغلی و ارتباط آنها با متغیرهای جمعیت شناختی در میان دانشجویان خود اشتغال و حقوق بگیر انجام شد. در این مطالعه که از نوع توصیفی-تحلیلی است ۱۹۷ نفر از دانشجویان دانشگاه علمی کاربردی خانه کارگر کاشان به روش نمونه گیری در دسترس انتخاب شدند. ابزار گردآوری دادهها شامل پرسشنامه سرسختی روانشناختی اهواز و پرسشنامه رضایت شغلی بریفیلد و روث بود. برای تحلیل دادهها از آزمونهای ناپارامتریک شامل من ویتنی کروسکال والیس و ضریب همبستگی اسپیرمن استفاده شد. یافته ها نشان داد که میان دو گروه خود اشتغال و حقوق بگیر تفاوت معناداری در سطح کلی سرسختی روانشناختی و مولفه های آن تعهد، کنترل، مبارزه طلبی وجود دارد؛ به طوری که گروه خوداشتغال از سطوح بالاتری برخوردار است همچنین مولفه های سرسختی با یکدیگر همبستگی قوی داشتند در حالی که رضایت شغلی رابطه مثبت ولی ضعیف تری با سرسختی داشت. درآمد و سابقه کاری بیشترین تاثیر مثبت و معنادار را بر مولفههای سرسختی داشتند جنسیت و وضعیت تاهل نیز به ترتیب تاثیر قابل توجهی بر سرسختی روان شناختی نشان دادند ولی تاثیر معناداری بر رضایت شغلی نداشتند. نتایج پژوهش تاکید میکند که سرسختی روانشناختی از عوامل کلیدی مقاومت فردی در برابر فشارهای شغلی است و اهمیت بیشتری در میان خود اشتغالها دارد محدودیت های مطالعه شامل نمونه محدود و استفاده از پرسشنامه خود گزارشی است که نتایج را تا حدودی محدود می.کند پژوهشهای آتی با نمونه های وسیع تر و طراحیهای طولی برای بررسی علی پیشنهاد می.شود همچنین توسعه مداخلات تقویت سرسختی میتواند به بهبود سلامت روان و عملکرد شغلی کمک کند.

کلیدواژه ها:

رضایت شغلی ، سرسختی روانشناختی ، افراد خود اشتغال ، افراد حقوق بگیر