نقش مهارتی معلم در کاهش اضطراب و مدرسه هراسی دانش آموزان ابتدایی

ترس از مدرسه یک مقوله اجتماعی است که به شکلی گسترده از سوی جامعه شناسان مورد مطالعه قرار گرفته است. مدرسه هراسی می تواند به اختلالات یادگیری برای دانش آموزان و مشکلات و آسیب های جدی برای خانواده ها، مدرسه و جامعه بینجامد. ترس از مدرسه به اجتناب و بیمیلی شدید کودک برای رفتن به مدرسه گفته می شود که در روزهای ابتدایی مدرسه برای بسیاری از کودکان اتفاق می افتد و این امر نشانگر وجود اختلالات شناختی رفتاری در کودک است که غالبا روند یادگیری و آموزش را در آنان دچار اختلال می کند و به اعتقاد کارشناسان نباید از کنار این موضوع مهم به سادگی گذشت. (شهریاری فر، ۱۴۰۳) در این پژوهش به بررسی چندین عامل موثر بر اضطراب و مدرسه هراسی در کودکان ابتدایی و نقش مهارتی معلم بر کاهش استرس و مدرسه هراسی این کودکان می پردازیم. هدف از پژوهش حاضر بررسی اثربخشی نقش معلم بر کاهش اضطراب و مدرسه هراسی و سلامت عمومی دانش آموزان دوره ابتدایی سال اول و دوم است و بدین منظور ۳۰ نفر از دانش آموزان بصورت نمونه گیری تصادفی چند مرحله ای از بین دو مقطع اول و دوم ابتدایی انتخاب و در دو گروه گواه و آزمایش (هر گروه ۱۵ نفر) قرار گرفتند. ابزار اندازه گیری عبارت از اضطراب و مدرسه هراسی و سلامت عمومی بودند. ابتدا از هر دو گروه پیش آزمون گرفته شد، سپس گروه آزمایش ۴ جلسه ۴۵ دقیقه ای ارتباط موثر با معلم مبتنی بر روش های مهارتی کاهش اضطراب را دریافت نمودند و در پایان مجددا از هر دو گروه پس آزمونی گرفته شد و پس از یک ماه نیز آزمون پیگیری انجام شد. داده ها با استفاده از روش آماری کوواریانس تجزیه و تحلیل شد. مقایسه ی نمرات پیش آزمون و پس آزمون با استفاده از نتایج نشان داد که ارتباط موثر با سبب کاهش اضطراب و مدرسه هراسی و همچنین افزایش سلامت عمومی دانش آموزان پسر دوره ابتدایی دزفول شده است (۰.۰۵=)

کلیدواژه ها:

مدرسه هراسی ، اضطراب ، نقش معلم ، دانش آموز ابتدایی