بررسی تاثیر آموزش خود دلسوزی شناختی بر کاهش نارسایی هیجانی در زوجین متقاضی طلاق مراجعه کننده به مراکز مشاوره شیراز

هدف این مطالعه بررسی اثربخشی آموزش خود دلسوزی شناختی بر کاهش نارسایی هیجانی در زوجین متقاضی طلاق بود. پژوهش حاضر با روش نیمه آزمایشی و طرح پیش آزمون-پس آزمون با گروه کنترل انجام شد. جامعه آماری شامل کلیه زوجین متقاضی طلاق مراجعه کننده به مراکز کاهش طلاق شهر شیراز در سال ۱۴۰۴ بود. نمونه پژوهش ۳۰ زوج (۶۰ نفر) بودند که به روش نمونه گیری در دسترس انتخاب و به صورت تصادفی در دو گروه آزمایش و کنترل قرار گرفتند. داده ها با استفاده از پرسشنامه نارسایی هیجانی تورنتو-بگبی (۱۹۹۴) جمع آوری شد و با روش تحلیل کوواریانس چندمتغیره (MANCOVA) مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت. یافته ها نشان داد که آموزش خود دلسوزی شناختی به طور معناداری منجر به کاهش نارسایی هیجانی در زوجین گروه آزمایش نسبت به گروه کنترل شده است (P < ۰.۰۰۱). با توجه به اثربخشی این مداخله، پیشنهاد می شود از برنامه های آموزشی خود دلسوزی شناختی در مراکز مشاوره خانواده و خدمات روان درمانی جهت بهبود سلامت هیجانی زوجین استفاده شود.

کلیدواژه ها:

خود دلسوزی ، شناختی ، نارسایی هیجانی ، زوجین متقاضی طلاق ، مداخلات روان درمانی