بررسی روشهای فعال تدریس و یادگیری

تحولات سریع فناوری و تغییر نیازهای جامعه نظامهای آموزشی را واداشته است تا از روشهای سنتی تدریس فاصله بگیرند و به سوی الگوهای نوین آموزشی حرکت کنند در این میان روشهای فعال تدریس به عنوان ابزاری کارآمد برای ارتقاء کیفیت، یادگیری تقویت مشارکت دانش آموزان و پرورش مهارتهای، شناختی عاطفی و اجتماعی شناخته می شوند. در این مطالعه که به صورت کتابخانه ای انجام شده انواع روشهای تدریس، فعال مبانی نظری، مزایا چالشها و راهکارهای اجرایی آن مورد بررسی قرار گرفته است. یافته ها نشان میدهد که تدریس فعال می تواند موجب یادگیری عمیق تر، انگیزش بیشتر و افزایش مهارتهای بین فردی شود هرچند در اجرا با موانعی مانند کمبود زمان، فقدان آموزش معلمان و محدودیت منابع مواجه است در پایان پیشنهادهایی برای به کارگیری بهتر این روشها در نظام آموزش عمومی ایران ارائه شده است.

کلیدواژه ها:

تدریس ، فعال ، یادگیری مشارکتی ، یادگیری مبتنی بر پروژه ، روشهای نوین آموزش