بررسی راهکارهایی برای جلوگیری از پرخاشگری دانش آموزان در مدارس

پژوهش حاضر تحت عنوان ارئه راهکارهایی برای جلوگیری از پرخاشگری دانش آموزان در مدارس، با هدف ارتقای سطح کیفیت زندگی و سلامت روان در دانش آموز پایه ششم در سال تحصیلی ۱۴۰۴-۱۴۰۳ در استان زنجان شهرستان ابهر آموزشگاه مائده به طور نمونه انجام شد. روش پژوهش حاضر آموزش پژوهی می باشد و اطلاعات مورد نیاز با توجه به کیفی بودن پژوهش با استفاده از مشاهده و مصاحبه و استفاده از تجارب جمع آوری گردید. اطلاعات تکمیلی از طریق بررسی سوابق رفتاری دانش آموز در آموزشگاه و در برخورد با همکلاسی ها و معلمان و مصاحبه خصوصی با مادر و رفتار دانش آموز در خانواده جمع آوری و مورد بررسی قرار گرفت. در قدم اول پس از مشاهده و بررسی های لازم و پس از مشخص شدن علت های پرخاشگری دانش آموز در آموزشگاه و خانواده با ارائه راهکارهای فراوان به اولیاء و صحبت های شخصی و مستقیم با دانش آموز پرداخته شد. در قدم بعدی در جهت ایجاد رابطه صمیمانه و دوستانه با دانش آموز برای اعتماد سازی و ارتباطات موثر تلاش کردم. در خلال اتباطاتی که با دانش آموز در بازه های زمانی کوتاه مدت برقرار شد مسئولیت هایی به ایشان محول شد که بهانه ی خوبی برای دیدارهای متوالی و ارتباط گیری موثر شد که حین صحبت حول محور مسئولیت محول شده گوشزده هایی در مورد مشکلات رفتاری که وجود داشت داده می شد. نهایتا با دادن راهکارهایی به اولیاء و تحت نظر داشتن دانش آموز به لحاظ رفتاری و تعاملات او با دانش آموزان توانستم مشکلات ایجاد شده را تا حدودی رفع نمایم.

کلیدواژه ها:

پرخاشگری ، فشارهای روانی ، احساسات منفی ، سلامت روان ، کیفیت زندگی ، مهارتهای اجتماعی ، ارتباطات