نقش خودآگاهی در فرایند تفرد و انطباق روانی: تحلیلی بر ساختار روان در نظریه یونگ

یکی از اهداف اساسی در حوزه بهداشت روان توجه مستمر به محتویات و فرایندهای ناخودآگاه است؛ زیرا ضمیر آگاه ممکن است در معرض خطر تک سویی شناختی وابستگی به الگوهای کهنه و در نهایت، کاهش انعطاف پذیری روانی قرار گیرد. در این مقاله به بررسی تاثیر عوامل ناخودآگاه بر عملکرد و پایداری من آگاه پرداخته میشود. هدف آن است که نشان داده شود قرار گرفتن 'من' تحت تاثیر فرایندهای ناخودآگاه موجب اختلال در انطباق روانی فرد با محیط میشود و احتمال بروز پیامدهای منفی هیجانی و شناختی را افزایش میدهد در ادامه اهمیت تقویت خودآگاهی و حفظ ثبات در هویت آگاه مورد تحلیل قرار میگیرد این مطالعه بر اساس مبانی نظری روان تحلیل گری و روانشناسی، شناختی نقش خودآگاهی پایدار را در تنظیم روانی و سازگاری بررسی میکند.

کلیدواژه ها:

خودآگاهی ، ناخوداگاه ، روان شناسی ، تحلیلی ، انطباق ، روانی ، کارل یونگ ، سلامت روان