امید و انگیزش شغلی از منظر نهج البلاغه و فرمایشات امام خمینی (ره)

برخورداری از نیروی انسانی توانمند مهمترین سرمایه هر سازمانی در عصر جهانی شدن و پیشرفت روزافزون فناوری است. امید و انگیزش شغلی به عنوان دو عامل اساسی در ارتقای عملکرد فردی و سازمانی در نهج البلاغه و فرمایشات امام خمینی (ره) به طور مستقیم مورد توجه قرار گرفته اند. افرادی که دارای سطوح بالایی از امید هستند به اندازه سایرین در زندگی خود شکست را تجربه می کنند، اما این ذهنیت در آنان پرورش یافته است که می توانند ضمن سازش با چالشهای پیش آمده با ناملایمات زندگی به نحوی کنار بیایند. هدف این مقاله بررسی امید و انگیزش شغلی از منظر نهج البلاغه و سخنان امام خمینی (ره) بود. این پژوهش یک پژوهش کیفی از نوع توصیفی-تحلیلی بود که در آن از روش تحلیل محتوی استفاده شد. یافته های این پژوهش حاکی از آن بود که این مفاهیم نه تنها به عنوان ابزاری برای بهبود عملکرد و انگیزش کارکنان در محیط های کاری، بلکه به عنوان اصولی اخلاقی و معنوی در اسلام مطرح هستند. بر اساس این یافته ها می توان چنین نتیجه گرفت که آموزه های دینی می توانند ابزاری موثر برای تقویت انگیزش و امید در محیط های شغلی باشند.

کلیدواژه ها:

امید شغلی ، انگیزش شغلی ، نهج البلاغه ، امام خمینی (ره)