بررسی قوانین مربوط به حضانت کودکان پس از طلاق در نظام حقوقی ایران

حضانت کودکان پس از طلاق از جمله مسائل حساس و تعیین کننده در حقوق خانواده است که مستقیما بر سرنوشت و رفاه روانی کودک تاثیر می گذارد. مصلحت کودک به عنوان اصل کلیدی در قوانین مربوط به حضانت اهمیت ویژه ای دارد. در نظام حقوقی ایران، احکام مربوط به حضانت کودکان عمدتا در مواد ۱۱۶۸ تا ۱۱۷۹ قانون مدنی مصوب ۱۳۰۷ و همچنین در قانون حمایت خانواده مصوب ۱۳۹۱ پیش بینی شده است. این مقاله با رویکرد تطبیقی درون نظامی به بررسی دقیق مقررات قانونی، رویه قضایی و چالش های عملی در حوزه حضانت می پردازد و در پایان پیشنهاداتی برای اصلاح و ارتقای کارایی نظام حقوقی موجود ارائه می دهد.

کلیدواژه ها:

حضانت ، طلاق ، مصلحت ، کودک ، قانون ، مدنی ، قانون حمایت خانواده ، نظام حقوقی ایران