بررسی نگرش معلمان دوره اول ابتدایی شهر گرگان به کاربرد هوش مصنوعی در فرآیند آموزش هوشمند

در عصر انقلاب دیجیتال هوش مصنوعی(AI) به عنوان یکی از پیشگام ترین فناوری ها، مرزهای آموزش را دگرگون ساخته است. این فناوری با قابلیتهایی چون یادگیری شخصی سازی شده سیستمهای آموزش هوشمندو تحلیل داده های یادگیری امکان ارائه تجربیات آموزشی انطباق پذیر با نیازهای فردی فراگیران را فراهم میکند به ویژه در محیط های آموزش کلاسی، هوش مصنوعی میتواند با اراوه بازخورد بلادرنگ خودکارسازی ارزیابی ها و بهینه سازی مدیریت زمان تدریس، کیفیت فرایند یاددهی- یادگیری را ارتقا دهد. معلمان بازیگران کلیدی در اجرای فناوریهای جدید آموزشی هستند و درک دیدگاههای آنها برای پذیرش موفق هوش مصنوعی حیاتی است. با گسترش هوش مصنوعی در نظام آموزشی واکاوی نگرش معلمان به عنوان مجریان اصلی این فناوری ضروری است. مطالعات در ایران نشان میدهد نگرش معلمان دوگانگی قابل توجهی دارد. از سویی مزایایی چون شخصی سازی آموزش و کاهش بار کاری را می پذیرد. اما از سوی دیگر شکاف عمیقی بین آگاهی و عمل وجود دارد که عمدتا ناشی از موانع نهادی و فرهنگی مانند زیرساخت و حمایت سازمانی است. همچنین نگرانیهایی درباره کاهش تعامل انسانی و ملاحضات اخلاقی گزارش شده که پذیرش هوش مصنوعی را با چالش مواجه می کند. این پژوهش با هدف پر کردن خلا مطالعات بومی در زمینه سنجش این نگرشها و شناسایی عوامل کلیدی تاثیر گذار طراحی شده است.

کلیدواژه ها:

نگرش معلمان ، هوش مصنوعی ، آموزش هوشمند