تاثیر کنترلهای داخلی و مکانیسمهای حاکمیت شرکتی بر شفافیت گزارشگری مالی در سازمانهای دولتی

هدف این پژوهش بررسی تاثیر کنترلهای داخلی و مکانیسمهای حاکمیت شرکتی بر شفافیت گزارشگری مالی در سازمانهای دولتی ایران است. دادههای ۱۵۳ سازمان دولتی از طریق پرسشنامه استاندارد شامل ابعاد چارچوب COSO برای کنترلهای داخلی و شاخصهای رایج حاکمیت شرکتی استقلال) هیئت مدیره کارایی کمیته حسابرسی تفکیک نقش رئیس هیئت مدیره و مدیرعامل و نظارت بیرونی) گردآوری شد. شفافیت گزارشگری مالی با چهار شاخص کامل بودن افشا به موقع بودن انتشار، وضوح ساختار و سهولت دسترسی سنجیده شد. پس از تایید روایی و پایایی ابزارها تحلیل رگرسیون چندگانه و مدل یابی معادلات ساختاری (PLS-SEM) اجرا گردید. نتایج نشان داد کنترلهای داخلی و مکانیسمهای حاکمیت شرکتی هر دو تاثیر مثبت و معناداری بر شفافیت دارند و مدل ترکیبی قادر است ۵۵% از واریانس شفافیت را تبیین کند. همچنین کنترلهای داخلی رابطه بین حاکمیت شرکتی و شفافیت را میانجیگری میکند اثر غیر مستقیم و کیفیت اجرای کنترلها این رابطه را تقویت میکند اثر تعاملی. تحلیل چند گروهی حاکی از آن بود که اثرات مذکور در سازمانهای بزرگ و اقتصادی قوی تر است. یافته ها تایید میکند که بهبود همزمان سازوکارهای کنترلی و حاکمیتی، شرط لازم برای ارتقای پایدار شفافیت مالی در بخش عمومی است و سرمایه گذاری بر کنترلهای پیشگیرانه بازدهی بالایی بر شاخصهای پاسخگویی دارد. پژوهش حاضر با ارائه مدل تلفیقی ساختار فرایند شکاف ادبیات در حوزه گزارشگری مالی دولتی را کاهش داده و توصیه هایی کاربردی برای سیاست گذاران و مدیران ارائه میدهد.

کلیدواژه ها:

شفافیت گزارشگری ، مالی ، کنترلهای داخلی ، حاکمیت شرکتی ، سازمانهای دولتی ، چارچوب COSO ، PLS-SEM