تحلیل نقش سیاست های رفاهی مدیریت شهری در ارتقاء بهره وری اجتماعی شهروندان با تاکید بر توسعه اوقات فراغت فعال در شیراز

تحقیق حاضر با هدف تحلیل نقش سیاستهای رفاهی مدیریت شهری در ارتقاء بهره وری اجتماعی شهروندان با تاکید بر توسعه اوقات فراغت فعال شیراز طراحی و اجرا گردید در این مطالعه با توجه به اینکه دستکاری متغیرها صورت نمی گیرد و افراد گروه نمونه صرفا در محیط واقعی مورد مطالعه قرار می گیرند لذا پژوهش حاضر یک تحقیق توصیفی زمینه یابی ۱ (پیمایشی) به صورت مقطعی می باشد، که هدف نقش سیاست های رفاهی مدیریت شهری در ارتقاء بهره وری اجتماعی شهروندان با تاکید بر توسعه اوقات فراغت فعال شیراز است. این پژوهش از نظر هدف، کاربردی و نحوه ی گردآوری اطلاعات مورد نیاز برای بررسی فرضیهها از طریق پرسشنامه و به شکل میدانی جمع آوری میشود به دلیل بررسی رابطه بین متغیرها این نوع تحقیق از نوع همبستگی است. جامعه آماری این تحقیق کلیه شهروندان شیراز می باشد که تعداد آن ها طبق آخرین داده های مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵ بالغ بر ۶۲۰۰۰ نفر می باشد. حجم نمونه با استفاده از جدول مورگان و با احتساب افت آزمودنی تعداد ۳۸۲ نفر برآورد شده است که به روش نمونه گیری تصادفی خوشه ای انتخاب شدند. جهت نمونه گیری ابتدا از ۱۲۰ محله موجود در شهر شیراز تعداد ۶۴ محله به صورت تصادفی برگزیده و سپس در هر محله ۶ نفر به صورت تصادفی انتخاب شدند. در نهایت پس از پخش و جمع آوری پرسشنامههای تحقیق تعداد ۳۷۰ پرسشنامه مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت. در تحقیق حاضر از پرسشنامه محقق ساخته استفاده شده است. این پرسش نامه دارای ۵۸ سوال و براساس مقیاس ه ارزشی لیکرت طراحی شده است به منظور تجزیه و تحلیل دادههای تحقیق حاضر از روش معادلات ساختاری با استفاده از نرم افزارهای SPSS و PLS انجام شد نتایج تحقیق حاضر نشان داد که شرایط علی شامل نیازهای جسمانی، نیازهای اجتماعی و ظرفیت های رفاهی میباشد نتایج تحقیق حاضر نشان داد که شرایط مداخله گر شامل عوامل کلان و خرد می باشد. نتایج تحقیق حاضر نشان داد که شرایط زمینهای شامل مسائل مدیریتی مسائل فنی مسائل محیطی مسائل اقتصادی و مسائل آموزشی می باشد. نتایج تحقیق حاضر نشان داد که پیامدها شامل پیامدهای ذهنی اجتماعی و جسمانی می باشد.

کلیدواژه ها:

سیاستهای ، رفاهی ، شهروندان ، اوقات فراغت ، فعال