بررسی ابعاد فرهنگی موثر بر به اشتراک گذاری دانش در سازمان

با افزایش نقش دانش در زندگی، بشر به نظر میرسد وابستگی ابعاد و شئون مختلف زندگی به دانش در آینده افزایش خواهد یافت. این مهم به دلیل آن است که روند توسعه دانش موجب بروز پیچیدگی و انبوهی از اطلاعات شده است که به بهره برداری سریع و اثربخش، آن را دچار چالش می سازد. به همین دلیل چندی است که مبحث مهمی به عنوان مدیریت دانش مطرح شده است. در این بین درک مفهوم عوامل فرهنگی موثر در به اشتراک گذاری دانش از اهمیت ویژه ای برخوردار است که در این پژوهش به آن می پردازیم. به اشتراک گذاری دانش را میتوان ترکیبی از تجربه، ارزشها، اطلاعات مفهومی و بینش تخصصی تعریف کرد که در ارزیابی و به هم پیوستن تجربیات جدید به کار می آید. اشتراک دانش به عنوان مهمترین عامل در موفقیت مدیریت دانش شناخته شده است. اشتراک دانش به معنای تبادل دانش، مهارت ها و تجربیات کارکنان است. این امر تضمین میکند که دانش درون یک سازمان در هر زمان که کارکنان به آن نیاز داشته باشند در دسترس آنها قرار گیرد و مزایای آن شامل حفظ داراییهای فکری و بهبود بهره وری است. دانش نه تنها در اسناد و مدارک سازمان ذخیره میشود بلکه در ذهن انسانها نیز جاسازی شده است و از طریق اعمال و رفتار آنان نمود پیدا میکند. رشد استفاده از دانش در کسب و کارها نقش مهمی در ظهور نظریه مدیریت دانش داشته است. فرآیند مدیریت دانش را میتوان به فعالیتهایی در زمینه ایجاد، کسب، به اشتراک گذاری، انتقال، ذخیره، اعتبار بخشی، نمایش، عرضه و اشاعه دانش تقسیم بندی کرد. سازمان دانش بنیان صرفا مبتنی بر فناوری اطلاعات نیست زیرا فناوری اغلب می تواند در مدیریت و به کارگیری دانش صریح موثر واقع شود. مفهومی که سازمانهای دانش بنیان را متمایز می سازد، توجه آن به استفاده از دانش ضمنی و تجربیات انسانی است. با توجه به گسترش پیچیدگی دانش در سازمان تامین اجتماعی، آیا مدیریت می تواند از ابزارهایی استفاده کند که به اشتراک گذاری دانش در سازمان را افزایش دهد؟

کلیدواژه ها:

ابعاد ، فرهنگی اشتراک گذاری ، دانش ، اعتماد تعاملات ساختار سازمانی ، سیستم اطلاعات ، سیستم پاداش