اثربخشی مواجهه درمانی روایتی بر تنظیم شناختی هیجان و خودکارآمدی تحصیلی در دانش آموزان قربانی خشونت خانگی

هدف: هدف پژوهش حاضر بررسی اثربخشی مواجهه درمانی روایتی بر تنظیم شناختی هیجان و خودکارآمدی تحصیلی در دانش آموزان قربانی خشونت خانگی بود.مواد و روش ها:  بدین منظور در یک روش تجربی با طرح پیش آزمون-پس آزمون با گروه کنترل، ۲۸ نفر دانش آموز سنین۱۲ تا ۱۵ سال که به دلیل فقدان صلاحیت اخلاقی والدین تحت پوشش سازمان های غیردولتی حمایت از کودکان و نوجوانان بودند و براساس پرسشنامه های تنظیم شناختی هیجان گارنفسکی و کرایج(۲۰۰۶) و خودکارآمدی تحصیلی جینکز و مورگان(۱۹۹۹) دچار بی نظمی هیجانی و ضعف در احساس خودکارآمدی تحصیلی تشخیص داده شده بودند به شیوه در دسترس و داوطلبانه انتخاب شدند. این افراد به صورت تصادفی در دو گروه کنترل و آزمایش ۱۴ نفره گمارده شدند. گروه آزمایش به مدت ۸ جلسه تحت مداخله مواجهه درمانی روایتی قرار گرفتند و گروه کنترل هیچ مداخله ای دریافت نکردند. هردو گروه قبل و بعد از مداخله پرسشنامه ها را تکمیل کردند. داده ها با استفاده از تحلیل کواریانس یکطرفه پردازش شدند.یافته ها: نتایج نشان داد که مواجهه درمانی روایتی بر بهبود تنظیم شناختی هیجان(F=۱۸.۱۵ و P=۰,۰۰۱) و افزایش احساس خودکارآمدی تحصیلی(F=۷,۶۳ و P=۰,۰۰۱) در نمونه پژوهش تاثیر معناداری دارد.نتیجه گیری: بر این اساس می توان نتیجه گرفت که مواجهه درمانی روایتی روشی موثر در تنظیم شناختی هیجان و نیز افزایش احساس خودکارآمدی تحصیلی در دانش اموزان قربانی خشونت خانگی است.

کلیدواژه ها:

مواجهه درمانی روایتی ، تنظیم شناختی هیجان ، خودکارآمدی تحصیلی ، خشونت خانگی