نگاهی به بهره برداری ساختاری و محتوایی عطار از قرآن کریم

عطار نیشابوری شاعر قرن ششم و هفتم هجری در آثار خود وام دار قرآن کریم بوده و از این کتاب آسمانی بهره جسته است. تاثیرپذیری عطار نیشابوری از قرآن کریم به دو شکل ساختاری(فرمی) و محتوایی بوده است. در این تحقیق که به روش توصیفی – تحلیلی صورت گرفته است، روش ها و الگوهای تاثیرپذیری ساختاری و محتوایی عطار نیشابوری از قرآن کریم تبیین شده و هدف او از این تاثیرپذیری موردبررسی قرارگرفته است. نتایج پژوهش نشان داد وام گیری، برآیندسازی، ترجمه و تلمیح از الگوهای تاثیرپذیری ساختاری در آثار عطار نیشابوری بوده است. همچنین مضامین محتوایی که عطار نیشابوری در آثار خود به صورت مکرر به کاربرده و وامدار قرآن کریمند، عبارتند از: زشتی تعلق به دنیا، تسبیح خداوند، فانی بودن دنیا، صبر، تزکیه و تهذیب، اهداف عطار از تاثیرپذیری از قرآن نیز عبارتند از: «هشدار و انذار، تشویق و تهییج»، «استشهاد از طریق مقایسه با بیان تفضیل»، تفسیر خاص و «حکمت و پند».

کلیدواژه ها:

تاثیرپذیری ساختاری ، تاثیرپذیری محتوایی ، قرآن کریم ، عطار نیشابوری