شناسایی انگیزهها و عوامل درونی در پیوستن به جنبشهای اعتراضی با الهام از الگوهای انقلابی

زمینه و هدف: در دهه های اخیر گسترش جنبشهای اعتراضی در جوامع مختلف نیاز به درک عمیق تری از انگیزه ها و عوامل درونی موثر بر مشارکت در این حرکات را افزایش داده است. پژوهش حاضر با هدف شناسایی مولفه ها و شاخصهای انگیزشی در پیوستن به جنبشهای اعتراضی با الهام از الگوهای انقلابی و با تاکید بر رویکرد جامعه شناسی کیفی انجام شده است. این تحقیق بر پایه چهار بعد تحلیلی عاطفی، هویتی، شناختی-تاریخی و ایدئولوژیک ارزشی شکل گرفته و تلاش کرده است عوامل غیرمادی و ذهنی موثر بر کنش اعتراضی را استخراج و تبیین کند. روش: روش تحقیق به صورت کیفی و با استفاده از تحلیل مضمون صورت گرفته و داده های آن از طریق مصاحبه های نیمه ساختاریافته با کنشگران، مدنی، فرهنگی و سیاسی به دست آمده اند. پس از کدگذاری بازمحوری و انتخابی، ۶۰ شاخص در قالب ۱۲ مولفه اصلی و ۴ بعد استخراج شد. یافته ها: یافته ها نشان می دهند که احساس خشم، اجتماعی، امید به تغییر، حس وظیفه، اخلاقی، بازتعریف هویت سیاسی، تعلق گروهی، بازخوانی حافظه تاریخی و عدالت خواهی از مهمترین عوامل انگیزشی در مشارکت در اعتراض ها هستند. همچنین مشخص شد که ادراک بی عدالتی، تجربه طرد اجتماعی، و اتصال به گفتمان های مقاومت تاریخی و فرهنگی در بسیج نیروهای اجتماعی نقشی کلیدی دارند. نتیجه گیری: نتیجه گیری پژوهش نشان می دهد که تحلیل کنش اعتراضی باید فراتر از متغیرهای اقتصادی-سیاسی، به سوی تحلیل های عمیق هویتی، عاطفی و ارزشی سوق یابد تا بتوان انگیزه های واقعی مشارکت را درک و مدیریت کرد.

کلیدواژه ها:

جنبش ، اعتراضی ، انگیزه درونی ، جامعه شناسی ، انقلاب ، حافظه تاریخی ، هویت ، سیاسی ، کنشگری ، اخلاقی