بررسی رابطه بین سبکهای رهبری مدیران با اثر بخشی سازمانی آنها در مدارس راهنمایی شهرستانهای دیر و کنگان استان بوشهر

تعیین رابطه بین سبکهای رهبری مدیران و اثر بخشی آنان از دیدگاه دبیران در مدارس راهنمایی شهرستانهای دیر و کنگان هدف اصلی این تحقیق را تشکیل می دهد. روش تحقیق، پیمایشی بوده، جامعه آماری شامل کلیه معلمان و مدیران مدارس راهنمایی شهرستانهای دیر و کنگان می باشد. از میان جامعه آماری مورد مطالعه، کلیه مدیران و ۲۰۰ نفر از دبیران به روش تصادفی ساده از مدارس مورد تحقیق انتخاب گردیدند. پس از جمع آوری اطلاعات برای تجزیه و تحلیل داده ها در سطح آمار توصیفی از میانگین و انحراف معیار و در سطح آمار استنباطی از آزمون تی - تست برای گروه های مستقل و ضریب همبستگی پیرسون استفاده شد و نتایج زیر بدست آمد: - ضریب همبستگی پیرسون بین سبکهای رهبری آمرانه و خیرخواهانه با اثر بخشی مدیران مدارس راهنمایی دو شهرستان منفی و معنی دار گردید - ضریب همبستگی پیرسون بین سبکهای رهبری مشورتی و مشارکتی با اثر بخشی مدیران مدارس راهنمایی دو شهرستان مثبت و معنی دار گردید - مدیران مدارس راهنمایی شهرستان کنگان به نسبت مدیران مدارس راهنمایی شهرستان دیر اثر بخشی بالاتری داشتند که در سطح ۰/۰۰۱ معنی دار گردید. مدیران مدارس راهنمایی شهرستان کنگان در مقایسه با مدیران مدارس راهنمایی شهرستان دیر بیشتر از سبک های رهبری مشورتی و مشارکتی استفاده می کردند و مدیران مدارس راهنمایی شهرستان دیر بیشتر از سبک رهبری آمرانه استفاده می کردند. در سبک رهبری خیرخواهانه در سطح ۰/۰۰۱ تفاوت معنی داری بین مدیران مدارس راهنمایی دو شهرستان مشاهده نگردید.

کلیدواژه ها:

سبک رهبری ، اثر بخشی