بازشناسی اندیشه های اخلاقی در متون ادبی فارسی کهن و تاثیر آن بر رهبری معنوی مدیران آموزشی

در عصر حاضر با توجه به تحولات سریع فرهنگی و اجتماعی ضرورت بازخوانی متون ادبی کهن فارسی به عنوان منبعی غنی از آموزه های اخلاقی برجسته تر از پیش شده است. این مطالعه با رویکردی کتابخانه ای و مروری سیستماتیک به دنبال شناسایی اندیشه های اخلاقی موجود در متون قدیمی فارسی و بررسی نقش آنها در تقویت رهبری معنوی مدیران آموزشی است. یافته های تحقیق نشان می دهند که متونی چون بوستان و گلستان سعدی، مثنوی معنوی مولانا، شاهنامه فردوسی و سفرنامه ناصر خسرو، دارای نظامهای اخلاقی عمیقی هستند که مفاهیمی چون عدالت، صداقت، امانت، تواضع، شجاعت و رحمت را بدون فشار مستقیم و از طریق داستان، تمثیل و موعظه القا می کنند. همچنین مشخص شد که این ارزش ها با مولفه های اصلی رهبری معنوی از قبیل 'هدف'، 'معنا' و 'تعهد' همخوانی بالایی دارند و می توانند زمینه لازم برای توسعه هویت فرهنگی و اخلاقی مدیران آموزشی را فراهم کنند. با این حال، استفاده از این متون در برنامه های آموزش مدیریت با چالش هایی چون فقدان منابع، جامعه دوری از متون قدیمی در دوره های تحصیلی و توجه بیش از حد به مباحث عملیاتی مواجه است. بنابراین لازم است با بازنگری در برنامه های آموزشی و استفاده از روش های نوین آموزشی، متون ادبی کهن به عنوان منبعی ارزشمند در تربیت مدیران معنوی مورد توجه قرار گیرند. این پژوهش با استناد به رویکرد مروری سیستماتیک، اهمیت استفاده از میراث ادبی فارسی را در نظام آموزشی و مدیریتی برجسته می کند و زمینه را برای استفاده عملی از این متون در تقویت رهبری معنوی فراهم می کند.

کلیدواژه ها:

متون ادبی کهن ، فارسی اخلاق ، اسلامی رهبری ، معنوی مدیران آموزشی ، مرور سیستماتیک ، هویت فرهنگی