بررسی اثر تعدیل گر مربی گری مدیران در رابطه بین یادگیری مستمر با خشنودی شغلی معلمان مقطع ابتدایی

در دنیای پویای، امروز خشنودی شغلی و یادگیری مستمر به عنوان دو عامل کلیدی در بهبود عملکرد فردی و سازمانی به ویژه در محیطهای آموزشی مطرح هستند. خشنودی شغلی به عنوان نمایانگر رضایت کارکنان از شغل و شرایط کاری تحت تاثیر عوامل متعددی از جمله محیط کار نوع، وظایف، روابط بین فردی، پاداشها و حمایتهای سازمانی قرار دارد. از سوی دیگر، یادگیری مستمر باعث افزایش مهارتها، خلاقیت و انگیزه کارکنان شده و نقش مهمی در توسعه حرفه ای معلمان ایفا می کند. مدیریت منابع انسانی، به ویژه با رویکرد مربیگری مدیران می تواند زمینه ساز محیطی انگیزشی و حمایتی باشد که در آن معلمان احساس رضایت بیشتری از شغل داشته باشند و به طور مداوم به یادگیری و رشد خود ادامه دهند. این مطالعه با استناد به منابع نظری و تحقیقات داخلی و خارجی، به بررسی تعاملات بین این سه متغیر پرداخته و نشان می دهد که چگونه توجه همزمان به خشنودی شغلی، یادگیری مستمر و مربیگری مدیران می تواند به ارتقاء کیفیت آموزش و پرورش و بهره وری سازمانی منجر شود.

کلیدواژه ها:

خشنودی شغلی ، یادگیری مستمر ، مربیگری مدیران ، معلمان ، رضایت شغلی ، مدیریت منابع انسانی