رابطه باورهای خودکارآمدی و نوآوری آموزشی با عملکرد شغلی معلمان مقطع دوم متوسطه شهرستانهای استان تهران ناحیهری در سال تحصیلی ۱۴۰۴ - ۱۴۰۳

این پژوهش به بررسی رابطه بین باورهای خودکارآمدی و نوآوری آموزشی با عملکرد شغلی معلمان پرداخته است. هدف اصلی این تحقیق تحلیل تاثیر باورهای خودکارآمدی معلمان اعتقاد به توانایی خود در انجام وظایف (حرفه ای و نوآوری آموزشی (استفاده از روشهای نوین تدریس و یادگیری بر عملکرد شغلی آنان می باشد. عملکرد شغلی معلمان به عنوان یکی از ارکان اصلی نظام آموزشی تاثیر مستقیمی بر کیفیت آموزش و یادگیری دارد. در این پژوهش از روش همبستگی برای جمع آوری و تحلیل داده ها استفاده شد. نمونه تحقیق شامل معلمان مدارس ابتدایی در منطقه ای خاص بوده که از طریق پرسشنامه های استاندارد خودکارآمدی (Bandura) و نوآوری آموزشی (Damanpour) و همچنین ارزیابی عملکرد شغلی از طریق ارزیابیهای مدیریتی و بازخورد دانش آموزان داده ها جمع آوری شد. نتایج تحلیل ها نشان داد که باورهای خودکارآمدی و نوآوری آموزشی به طور مثبت و معناداری با عملکرد شغلی معلمان ارتباط دارند به عبارت دیگر، معلمان با باور به توانایی های خود و استفاده از روشهای نوآورانه در تدریس، عملکرد شغلی بهتری از خود نشان می دهند این نتایج می تواند برای توسعه برنامه های آموزشی و حرفه ای برای معلمان مفید واقع شود، به ویژه در جهت تقویت باورهای خودکارآمدی و تشویق به نوآوری های آموزشی برای ارتقای کیفیت آموزش..

کلیدواژه ها:

خودکارآمدی ، نوآوری آموزشی ، عملکرد شغلی معلمان ، کیفیت آموزش