رابطه باورهای خود کارآمدی با عملکرد شغلی معلمان مقطع دوم متوسطه شهرستان های استان تهران ناحیهری در سال تحصیلی ۱۴۰۴ - ۱۴۰۳

پژوهش حاضر با هدف بررسی رابطه باورهای خود کارآمدی با عملکرد شغلی معلمان مقطع دوم متوسطه شهرستان های استان تهران ناحیه ری در سال تحصیلی ۱۴۰۴ - ۱۴۰۳ صورت گرفت. این پژوهش از نوع هدف کاربردی و روش پژوهش توصیفی از نوع همبستگی بود. جامعه آماری را تمامی معلمان مقطع دوم متوسطه شهرستانهای استان تهران ناحیهری در سال تحصیلی ۱۴۰۴- ۱۴۰۳ به تعداد ۲۷۰ نفر تشکیل می دادند که بر اساس جدول کرجسی و مورگان ۱۵۵ نفر از معلمان با روش نمونه گیری تصادفی طبقه ای بر اساس جنسیت به عنوان حجم نمونه انتخاب شدند و به پرسشنامههای استاندارد باورهای خودکارآمدی معلم اسچانن، موران و وولفولک (۲۰۰۱) و عملکرد شغلی پاترسون (۱۹۲۲) پاسخ دادند تجزیه و تحلیل دادهها با استفاده از آزمون تحلیل همبستگی پیرسون و رگرسیون گام به گام با استفاده از نرم افزار ۱۸-SPSS صورت گرفت. یافته ها نشان داد بین باورهای خودکارآمدی با عملکرد شغلی معلمان رابطه مثبت و معنادار وجود دارد بین مولفههای باورهای خودکارآمدی درگیر کردن فراگیران راهبرهادی ، آموزشی ، مدیریت کلاس با عملکرد شغلی معلمان رابطه مثبت و معنادار وجود دارد.

کلیدواژه ها:

باورهای خود کارآمدی ، عملکرد شغلی ، معلمان