تاثیر خودتنظیمی یادگیری بر پیشرفت تحصیلی و تقویت مهارتهای مطالعه دانش آموزان

هدف از پژوهش حاضر، تحلیل تاثیر خودتنظیمی یادگیری بر پیشرفت تحصیلی و تقویت مهارتهای مطالعه دانش آموزان است در نظامهای آموزشی امروز یکی از چالشهای اساسی ضعف انگیزش یادگیری، ناتوانی در مدیریت فرآیند مطالعه و وابستگی بیش از حد به روشهای حافظه محور است در این میان یادگیری خودتنظیم به عنوان یک رویکرد نوین به توانایی دانش آموز برای برنامه ریزی نظارت ارزیابی و اصلاح راهبردهای یادگیری خود اشاره دارد. این مقاله با رویکردی تحلیلی - مروری بر پایه مطالعات و پژوهشهای علمی داخلی و خارجی نشان میدهد که خودتنظیمی یادگیری موجب افزایش انگیزش درونی خودکارآمدی، بهبود مهارتهای شناختی و فراشناختی مدیریت زمان و در نهایت ارتقای عملکرد تحصیلی می شود. از سوی دیگر نتایج مطالعات گوناگون در مقاطع مختلف تحصیلی اثربخشی بالای آموزش راهبردهای خودتنظیمی را در کاهش اضطراب امتحان بهبود نمرات و تقویت تفکر انتقادی تایید کرده اند با این حال موانعی چون نبود آموزش رسمی این مهارتها در برنامه های درسی، ضعف نظام ارزشیابی کمبود آگاهی معلمان و والدین، و چالشهای فرهنگی و فردی از عوامل بازدارنده در توسعه این توانمندی هستند بر همین اساس مقاله حاضر پیشنهادهایی چون تدوین بسته های آموزشی اجرای کارگاههای مهارتی توانمندسازی معلمان و مشاوران، مشارکت خانواده و بهره گیری از فناوری آموزشی را به منظور تقویت خودتنظیمی یادگیری در سطح مدارس ارائه میدهد. در نهایت ارتقاء این مهارت نه تنها عاملی کلیدی در موفقیت تحصیلی بلکه زیربنای پرورش نسلی خودآگاه، مسئول و یادگیرنده مادام العمر خواهد بود.

کلیدواژه ها:

خود تنظیمی ، یادگیری ، پیشرفت تحصیلی ، مهارتهای مطالعه ، انگیزش درونی ، آموزش فراشناختی