مدیریت مدرسه محوری یا تمرکز گرایی؟ مقایسه دو رویکرد مدیریتی در آموزش و پرورش

در نظام های آموزشی، انتخاب رویکرد مدیریتی مناسب تاثیر بسزایی در کیفیت آموزش و اثربخشی سازمان های آموزشی دارد. مدیریت مدرسه محور که بر استقلال و توانمندسازی مدارس تاکید دارد، در مقابل رویکرد تمرکز گرایی قرار می گیرد که تصمیم گیری ها و سیاست گذاری ها را در سطح متمرکز نگه می دارد. این مقاله با هدف مقایسه این دو رویکرد مدیریتی در آموزش و پرورش، به بررسی مزایا، چالش ها و اثرات هر یک بر عملکرد مدارس می پردازد. نتایج نشان می دهد که مدیریت مدرسه محور می تواند انعطاف پذیری و پاسخگویی به نیازهای محلی را افزایش دهد، در حالی که تمرکز گرایی ممکن است یکپارچگی و کنترل یکدست را تضمین کند. انتخاب رویکرد مناسب نیازمند توجه به شرایط بومی، منابع موجود و اهداف کلان آموزشی است.

کلیدواژه ها:

مدیریت مدرسه محور ، تمرکز گرایی ، آموزش و پرورش ، رویکرد مدیریتی ، استقلال مدارس ، توانمندسازی ، تصمیم گیری متمرکز ، کیفیت آموزش ، عملکرد مدرسه ، سیاست گذاری آموزشی