آزمون مدل سازگاری اجتماعی دانش آموزان نابینا بر اساس مهارتهای ارتباطی و هوش هیجانی با میانجیگری تاب آوری در شهر بندرعباس

هدف پژوهش حاضر آزمون مدل سازگاری اجتماعی دانش آموزان نابینا بر اساس مهارتهای ارتباطی و هوش هیجانی بامیانجیگری تاب آوری در شهر بندرعباس با روش توصیفی- همبستگی از نوع معادالت ساختاری انجام شده و از نوع هدف کاربردی می باشد . جامعه ی آماری این پژوهش کلیه دانش آموزان نابینا شهر بندرعباس که تعداد آنها ۸۰ نفر بود. از روش سرشماری برای تعیین حجم نمونه استفاده شد ابزار گردآوری داده ها در این پژوهش از پرسشنامه هوش هیجانی ،گلمن پرسشنامه تاب آوری ساموئل ،پرسشنامه مهارتهای ارتباطی بارتن، پرسشنامه سازگاری اجتماعی بل استفاده شد. میزان پایایی پرسشنامه ها ۸۴ بدست آمد که از پایایی بالایی برخوردار می باشند. روش تجزیه و تحلیل داده ها در این پژوهش از روش مدل سازی معادالت ساختاری و روشهای آماری همبستگی پیرسون برای تحلیل دادهها از نرم افزارهای SPSS۲۲ و PLS استفاده شد. نتایج نشان داد بین سازگاری اجتماعی با مهارتهای ارتباطی دانش آموزان نابینا در شهر بندرعباس رابطه وجود دارد بین سازگاری اجتماعی با هوش هیجانی دانش آموزان نابینا در شهر بندرعباس رابطه وجود دارد بین سازگاری اجتماعی با تاب آوری دانش آموزان نابینا در شهر بندرعباس رابطه ای وجود ندارد و همچنین فرضیه اصلی تحقیق و نقش میانجی تاب آوری بین مهارتهای ارتباطی و سازگاری اجتماعی در بین دانش آموزان نابینا در شهر بندرعباس رابطه ای مشاهده نشد و این فرضیه رد شد همچنین نتایج نشان داد ورد متغیر تاب آوری بعنوان متغیر میانجی بر رابطه بین هوش هیجانی و سازگاری اجتماعی تاثیری نداشته و این فرضیه نیز رد شد.

کلیدواژه ها:

سازگاری اجتماعی ، دانش آموزان نابینا ، مهارت ارتباطی ، هوش هیجانی