جایگاه موعظه در مراتب امربه معروف و نهی از منکر

امربه معروف و نهی از منکر به عنوان یکی از اصول مهم اسلامی، نقش بنیادینی در هدایت جامعه به سوی ارزش های الهی و جلوگیری از انحرافات دارد. این دو اصل، نه تنها به عنوان وظیفه ای فردی، بلکه به عنوان یک مسئولیت اجتماعی، مطرح شده اند و در بسیاری از منابع دینی و اخلاقی از اهمیت والای آن ها سخن گفته شده است. فقهای مشهور مراتب امربه معروف و نهی از منکر را به سه مرحله تقسیم می کنند: انکار قلبی، تذکر لسانی و اقدام عملی؛ اما با دقت و تامل در متون دینی، می توان به این نتیجه رسید که این مراتب شامل چهار مرحله است و موعظه نیز یکی از این مراتب محسوب می شود.در این پژوهش با روش توصیفی – تحلیلی و اجتهادی به تحقیق در این زمینه پرداخته شده ودرنتایج به دست آمده از این پژوهش معلوم شد که پس از انکار قلبی، مرحله ای با عنوان «موعظه» قرار دارد که بر تذکر لسانی مقدم است بنابراین، موعظه نمودن، از واجباتی است که باید به صورت مستمر صورت پذیرد تا تذکر لسانی و اقدام عملی، مشروع گردد.

کلیدواژه ها:

موعظه ، امر به معروف ، نهی از منکر ، نصح ، ارشاد