نقش اعتمادبه نفس در پیش بینی خطرپذیری و شایستگی اجتماعی دختران نوجوان مقطع متوسطه اول ناحیه یک شهر اراک

این پژوهش با عنوان "نقش اعتمادبه نفس در پیش بینی خطرپذیری و شایستگی اجتماعی دختران نوجوان مقطع متوسطه اول ناحیه یک شهر اراک" انجام شده است. این مطالعه از نظر هدف توصیفی و از لحاظ طرح پژوهش از نوع همبستگی با رویکرد رگرسیون است که در آن رابطه بین دو متغیر پیش بین و یک متغیر ملاک بررسی شده است. جامعه آماری این پژوهش شامل دختران نوجوان مقطع متوسطه اول ناحیه یک شهر اراک در سال تحصیلی ۱۴۰۲-۱۴۰۳ بود (N=۴۳۵۵). حجم نمونه با استفاده از جدول مورگان و کریسی برآورد شد و برابر با ۳۸۸ دانش آموز تعیین شد. روش نمونه گیری به صورت خوشه ای چندمرحله ای انجام شد. ابزارهای پژوهش شامل مقیاس خطرپذیری نوجوانان ایرانی (IARS)، مقیاس چندبعدی شایستگی های اجتماعی، و پرسش نامه میزان اعتمادبه نفس بود. برای تجزیه و تحلیل داده ها از نرم افزار آماری SPSS-۲۷ و آزمون تحلیل رگرسیون و همبستگی استفاده شد. بر اساس یافته های به دست آمده، خطرپذیری (P=۰.۰۰۱ , β=۰.۷۵۰) بیشترین تاثیر منفی و معنادار را بر اعتمادبه نفس دانش آموزان مقطع متوسطه اول داشت (به میزان ۰.۷۵). همچنین، شایستگی اجتماعی (P=۰.۰۰۱ , β=۰.۲۴۸) توان پیش بینی اعتمادبه نفس دانش آموزان مقطع متوسطه اول را به میزان ۰.۲۴ داشت.

کلیدواژه ها:

اعتمادبه نفس ، خطرپذیری ، شایستگی اجتماعی ، نوجوان