کارآزمایی بالینی تصادفی اثربخشی درمان شناختی مبتنی بر ذهن آگاهی بر اشتیاق تحصیلی، اهمال کاری تحصیلی و اجتناب شناختی در دانش آموزان ناحیه ۳ آموزش و پرورش شهر اصفهان

هدف پژوهش حاضر بررسی اثربخشی درمان شناختی مبتنی بر ذهن آگاهی (MBCT) بر اشتیاق تحصیلی، اهمال کاری تحصیلی و اجتناب شناختی در قالب یک کارآزمایی بالینی تصادفی در دانش آموزان مقطع متوسطه ناحیه ۳ آموزش و پرورش شهر اصفهان بود. طرح پژوهش از نوع پیش آزمون – پس آزمون با گروه کنترل و پیگیری یک ماهه بود. از میان دانش آموزان پایه دهم، ۶۰ نفر با استفاده از روش نمونه گیری خوشه ای چندمرحله ای و سپس غربال گری روان سنجی انتخاب شدند و به صورت تصادفی در دو گروه آزمایش و کنترل (هر کدام ۳۰ نفر) گمارده شدند. گروه آزمایش در ۸ جلسه ۹۰ دقیقه ای درمان شناختی مبتنی بر ذهن آگاهی شرکت کرد. ابزارهای پژوهش شامل پرسشنامه اشتیاق تحصیلی فردریکز، اهمال کاری تحصیلی سولومون و اجتناب شناختی پینتریچ بودند. داده ها با استفاده از آزمون تحلیل کوواریانس (ANCOVA) و تحلیل اندازه اثر تحلیل شد. نتایج نشان داد که مداخله MBCT موجب افزایش معنادار اشتیاق تحصیلی و کاهش اهمال کاری و اجتناب شناختی شد (p < ۰.۰۱). همچنین، این تغییرات در مرحله پیگیری یک ماهه نیز حفظ شد. یافته ها بر اثربخشی مداخله ذهن آگاهی در ارتقاء عملکرد تحصیلی و کاهش رفتارهای ناکارآمد شناختی در نوجوانان تاکید دارند.

کلیدواژه ها:

ذهن آگاهی ، درمان شناختی مبتنی بر ذهن آگاهی ، اشتیاق تحصیلی ، اهمال کاری تحصیلی ، اجتناب شناختی