مقایسه تاثیرتمرینات مکگیل و مکنزی بر درد و فعالیت الکتریکی عضلات منتخب ستون فقرات حین لیفت بار در بیماران مبتلا به کمردرد غیر اختصاصی

زمینه و هدف: درد پایین کمر یکی از علائم بیماری های شایع ستون فقرات است که افراد در هر دوره از زندگی، حداقل آن را یکبار تجربه می کنند. هدف از این تحقیق مقایسه تاثیر تمرینات مکگیل و مکنزی بر درد و فعالیت الکتریکی عضلات منتخب ستون فقرات حین لیفت بار در بیماران مبتلابه کمردرد غیراختصاصی بود. روش شناسی: در این پژوهش ۳۰ آزمودنی دارای کمردرد غیراختصاصی شرکت کردند. آزمودنی ها به و به شکل مساوی در گروه تمرینات مکگیل، تمرینات مکنزی و گروه کنترل قرار گرفتند. از پرسشنامه درد کبک برای اندازه گیری شاخص درد کمری استفاده شد. فعالیت عضلات چندسر، خاصرهای-دندهای و طویل حین برداشتن بار ثبت شد. سپس آزمودنی های گروه مکگیل و مکنزی به مدت ۸ هفته تحت تمرین قرار گرفتند و گروه کنترل مداخله ای دریافت نکرد. پس از ۸ هفته مجدد از تمامی آزمودنی ها میزان شاخص درد و فعالیت عضلات طی برداشتن بار ثبت شد. از آزمون آماری تی همبسته و آنالیز واریانس یکسویه با تست تعقیبی بونفرونی جهت تجزیه وتحلیل داده ها استفاده شد. سطح معنیداری ۰.۰۵ در نظر گرفته شد. یافته ها: نتایج نشان داد تمرینات مکگیل و مکنزی باعث کاهش معنیداری در شاخص درد شدند ولی تفاوت معنیداری بین دو تمرین یافت نشد. هر دو تمرین باعث افزایش فعالیت عضله چندسر و خاصرهای-دندهای حین لیفت بار شدند ولی تفاوت معنیداری بین فعالیت عضلات بین دو نوع تمرین مشاهده نشد. نتیجه گیری: با توجه یافته های پژوهش پیشنهاد می شود درمانگران با توجه به وضعیت بیماران از هر دو رویکرد تمرینی استفاده نمایند. درصورتیکه بیماران دارای ضعف در ثبات ستون فقرات باشند بهتر است تمرینات مکگیل که جز تمرینات ثبات دهنده هستند در پروتکل تمرین درمانی مورداستفاده قرار گیرد. با توجه به وضعیت سن، وزن و شدت درد تمرینات مکنزی می تواند به عنوان تمرینات با یادگیری و انجام راحت تر توسط بیماران تجویز شود.

کلیدواژه ها:

مکنزی ، مکگیل ، کمردرد ، لیفت بار