رابطهی ویژگیهای شخصیتی، باورهای خودکارآمدی و رفتار کمک طلبی با بیصداقتی تحصیلی دانش آموزان دخترانه دزفول

هدف از این پژوهش تعیین ارتباط بین ویژگیهای شخصیتی باورهای خودکارآمدی و رفتار کمک طلبی با بی صداقتی تحصیلی دانش آموزان دختر شهر دزفول بود. روش پژوهش توصیفی و از نوع همبستگی بود. جامعه ی آماری این پژوهش شامل کلیه دانش آموزان دختر شهر دزفول بود که در سال تحصیلی پیش رو در مراکز تحصیلی این شهر در حال تحصیل بودند. از این جامعه با روش نمونه گیری تصادفی تعداد ۳۵۰ دانش آموز دختر انتخاب شدند و پرسشنامه های پژوهش بین ایشان توزیع گردید. ابزار مورد استفاده در این پژوهش شامل پرسشنامهی بی صداقتی تحصیلی امیری و خامسان (۱۳۹۰)، پرسشنامه ی شخصیتی نئو فرم کوتاه مک کرای و کاستا (۱۹۸۵)، پرسشنامهی رفتار کمک طلبی ریان و پنتریج (۱۹۹۷) و مقیاس باورهای خودکارآمدی تحصیلی پاتریک (۱۹۹۷) بود. به منظور تجزیه و تحلیل دادهها از روش آماری همبستگی پیرسون و رگرسیون به روش ورود استفاده شد. نتایج حاصل از همبستگی پیرسون نشان دهنده وجود رابطه ی معنی دار بین ویژگیهای شخصیتی باور خودکارآمدی و رفتار کمک طلبی با بی صداقتی تحصیلی دانش آموزان دختر شهر دزفول در سطح ۰/۰۰۱ .بود. از سویی نتایج حاصل از رگرسیون نشان داد که ویژگیهای شخصیتی حدود ۰/۱۷ توانایی پیش بینی صداقتی تحصیلی را دارند همچنین باورهای خودکارآمدی و رفتارهای کمک طلبی حدود ۰/۱۸۰ توانایی پیش بینی بی صداقتی تحصیلی را داشتند.

کلیدواژه ها:

بی صداقتی تحصیلی ، ویژگی های شخصیتی ، باورهای خودکارآمدی و رفتار کمک طلبی