بررسی رابطه ی تاب آوری روانشناختی و میزان استرس شغلی در کارکنان ادارات دولتی

در محیطهای کاری دولتی استرس شغلی یکی از چالشهای مهم سلامت روان کارکنان است که می تواند منجر به کاهش کارایی و رضایت شغلی شود. تاب آوری روانشناختی به عنوان ظرفیت فرد برای مقابله موفق با فشارهای محیطی می تواند در کاهش استرس نقش موثری داشته باشد. هدف این تحقیق بررسی رابطه بین تاب آوری روان شناختی و میزان استرس شغلی در کارکنان ادارات دولتی است. روش تحقیق توصیفی-تحلیلی بوده و داده ها از طریق پرسشنامه های استاندارد تاب آوری و استرس شغلی در میان نمونه ای از کارکنان جمع آوری شده است. تحلیل داده ها با استفاده از روش های آماری نظیر ضریب همبستگی و رگرسیون انجام شده است. نتایج نشان داد تاب آوری روان شناختی رابطه منفی و معناداری با استرس شغلی دارد؛ به طوری که افزایش تاب آوری منجر به کاهش استرس شغلی می شود. همچنین متغیرهای جمعیت شناختی نظیر سن، جنسیت، سابقه کاری و سطح تحصیلات در این رابطه تاثیرگذار هستند. بر اساس یافته ها ارتقاء تاب آوری روان شناختی از طریق برنامه های آموزشی و بهبود شرایط محیط کار به منظور کاهش استرس شغلی کارکنان ادارات دولتی توصیه می شود.

کلیدواژه ها:

تاب آوری روانشناختی ، استرس شغلی ، راهبردهای مقابله ، سلامت روان ، رضایت شغلی