پاسخهای فیزیولوژیکی گیاه گاوزبان ایرانی (Echium amoenum) به قارچ مایکوریزا و منابع تغذیه ای تحت رژیمهای مختلف آبیاری

این پژوهش در سال زراعی ۱۴۰۰-۱۳۹۹ در شهرستان نورآباد ممسنی واقع در استان فارس به صورت اسپلیت فاکتوریل در قالب بلوکهای کامل تصادفی و در سه تکرار اجرا شد عامل اصلی شامل رژیمهای مختلف آبیاری در سه سطح بدون تنش آبیاری با تامین ۱۰۰ درصد نیاز آبی گیاه) تنش ملایم آبیاری با تامین ۷۵ درصد نیاز آبی (گیاه و تنش شدید آبیاری با تامین ۵۰ درصد نیاز آبی گیاه و عامل فرعی به صورت فاکتوریل شامل تلقیح با قارچ مایکوریزا در دو سطح بدون قارچ و تلقیح با قارچ به میزان ۸۰ کیلوگرم در هکتار و سطوح تغذیه ای شامل شاهد عدم مصرف کود تامین ۱۰۰ نیتروژن (معادل ۹۰ کیلوگرم در هکتار) از طریق کمپوست ،دامی تامین ۱۰۰ نیتروژن از طریق کمپوست دامی ،زئولیتی تامین ۵۰% نیتروژن از طریق کمپوست دامی زئولیتی و در نهایت کود شیمیایی (NPK) بود در این پژوهش تاثیر رژیمهای مختلف ،آبیاری قارچ مایکوریزا آرباسکولار و منابع تغذیه ای بر برخی فاکتورهای فیزیولوژیکی گاوزبان ایرانی بررسی شد نتایج این پژوهش نشان داد که برهمکنش سه گانه رژیمهای آبیاری مایکوریزا + منابع تغذیه ای اثری معنی دار بر آنزیم سوپراکسید دسموتاز و قند محلول برگ داشت اما بر سایر صفات تاثیر معنی داری را نشان نداد افزایش تنش آبیاری اثری افزاینده بر میزان پرولین برگ و آنزیمهای آنتی اکسیدانی داشت. کاربرد کمپوست و مایکوریزا با افزایش میزان این صفات سبب تعدیل شرایط تنش و مقاومت بیشتر گیاه در برابر خشکی گردید به طوری که تامین %۱۰۰ نیتروژن از طریق کمپوست دامی زئولیتی بیشترین تاثیر را در افزایش صفات فوق نشان داد بیشترین میزان آنزیم سوپراکسید دسموتاز نیز در شرایط تلقیح با قارچ مایکوریزا و تامین %۱۰۰ نیتروژن از طریق کمپوست دامی زئولیتی حاصل شد.

کلیدواژه ها:

رژیمهای آبیاری ، زئولیت ، کمپوست ، گاوزبان ایرانی ، مایکوریزا