بررسی اثربخشی آموزش گروهی والدگری مثبت مادران بر پرخاشگری دانش آموزان دختر دوره ابتدایی شهر شهرکرد

هدف این پژوهش بررسی اثربخشی آموزش گروهی والدگری مثبت مادران بر پرخاشگری دانش آموزان دختر دوره ابتدایی شهر شهرکرد بود. روش پژوهش حاضر نیمه آزمایشی با طرح پیش آزمون-پس آزمون دوگروهی (آزمایش-گواه) بود. جامعه آماری پژوهش را کلیه دانش آموزان دختر دوره ابتدایی شهر شهرکرد و مادران آنها در سال تحصیلی-۱۴۰۳-۱۴۰۴ تشکیل دادند. در این پژوهش از روش نمونه گیری تصادفی استفاده گردید و جمعا ۴۰ نفر از مادران دانش آموزان به طور تصادفی انتخاب و در دو گروه آزمایش و گواه قرار گرفتند. ابزار پژوهش شامل پرسشنامه پرخاشگری کودکان واحدی و همکاران (۱۳۷۸) بود. آموزش گروهی والدگری مثبت طی ۸ جلسه ۹۰ دقیقه ای در مورد گروه آزمایش اجرا شد و داده ها با استفاده از آزمون تحلیل کوواریانس چند متغیره تحلیل شد. فرضیه ها در سطح (۰/۰۵>P) تایید شد. یافته ها حاکی از اثرگذاری آموزش گروهی والدگری مثبت مادران بر پرخاشگری دانش آموزان در پس آزمون بود. ضریب تا پرخاشگری ۰۳۸۷ لذا میتوان از این آموزش به عنوان آموزش موثر بر پرخاشگری، استفاده کرد.

کلیدواژه ها:

آموزش گروهی والدگری مثبت ، پرخاشگری