رهیافتهای جرم شناسی از منظر بزه دیدگی کودکان با دید مداراگر و حمایتگرانه با تاکید بر نظریه جرم شناسی آبی

در سالهای اخیر با افزایش نگرشهای بین المللی مبتنی بر حقوق بشر، بزه دیدگی کودکان به عنوان یکی از جدی ترین چالشهای عدالت کیفری مورد توجه قرار گرفته است. در این میان نظریه نو ظهور جرم شناسی آبی» با تمرکز بر بزه دیدگان خاص از جمله ،کودکان در پی ارائه رهیافتی نوین برای باز خوانی سیاستهای کیفری ملی و بین المللی در زمینه حمایت از این گروه آسیب پذیر است پرسش اصلی این پژوهش آن است که نظریه جرم شناسی آبی چه ظرفیتهایی برای تقویت و اصلاح نظام حمایت کیفری از کودکان در نظام حقوقی ایران فراهم می آورد؟ با توجه به جایگاه کودکان در نظریه های نوین بزه دیده شناسی و چالشهای تقنینی موجود، بهره گیری از ظرفیتهای علمی جرم شناسی آبی و تطبیق آن با اسناد بین المللی، از جمله کنوانسیون حقوق ،کودک میتواند زمینه ساز تحول در نظام تقنینی ایران در راستای حمایت موثرتر از کودکان بزه دیده باشد. مقاله حاضر از نوع توصیفی-تحلیلی و با استفاده از روش کتابخانه ای انجام شده است منابع تحقیق شامل اسناد بین المللی حقوق بشر قوانین داخلی و آثار نظری مربوط به جرم شناسی آبی می باشد چارچوب نظری این تحقیق مبتنی بر رهیافت جرم شناسی آبی است که با تاکید بر مفهوم آسیب پذیری در بزه دیده شناسی به تحلیل بزه دیدگی کودکان از منظر ساختاری و زمینه ای می پردازد. یافتهها نشان میدهد که قانون حمایت از کودکان و نوجوانان مصوب ۱۳۹۹، در مقایسه با قوانین پیشین گام موثری در جهت ارتقای حمایت کیفری برداشته است اما همچنان خلاهایی در زمینه آموزش ماموران، نهاد های حمایتی و نهادینه سازی عدالت کودک محور وجود دارد نتایج تحقیق نشان میدهد که این نظریه می تواند به عنوان بستری نظری برای اصلاح سیاست کیفری ایران نسبت به کودکان بزه دیده باشد.

کلیدواژه ها:

بزه دیدگان ، خاص جرم شناسی ، نظریه جرم شناسی آبی ، قانون حمایت از کودکان و نوجوانان