بررسی رابطه هوش هیجانی و سازگاری اجتماعی در دانش آموزان مقطع ابتدایی

این پژوهش به بررسی رابطه میان هوش هیجانی و سازگاری اجتماعی دانش آموزان مقطع ابتدایی پرداخته و تاثیر این مهارت بر تعاملات اجتماعی و توانایی سازگاری آنها در محیطهای گروهی را تحلیل کرده است. هدف اصلی این تحقیق شناسایی تاثیر هوش هیجانی بر کاهش مشکلات ارتباطی و ارتقای سلامت روانی کودکان بوده است. روش تحقیق از نوع توصیفی-تحلیلی بوده و داده ها با استفاده از پرسشنامه های استاندارد هوش هیجانی و سازگری اجتماعی جمع آوری شده است. جامعه آماری شامل دانش آموزان ابتدایی مدارس شیروان و بجنورد بوده که با روش نمونه گیری تصادفی خوشه ای انتخاب شدند نتایج نشان داد که دانش آموزان با سطح بالای هوش هیجانی از تعاملات اجتماعی بهتری برخوردار بوده و سازگاری اجتماعی بیشتری دارند همچنین یافته ها تایید کردند که برنامه های آموزشی مبتنی بر تقویت هوش هیجانی میتواند به بهبود کیفیت زندگی اجتماعی و سلامت روانی دانش آموزان کمک شایانی کند. این پژوهش، با تاکید بر اهمیت ارتقای مهارتهای هیجانی در نظام آموزشی پیشنهاد میکند که برنامه های مدون آموزشی برای توسعه این مهارتها طراحی و اجرا شود.

کلیدواژه ها:

هوش هیجانی سازگاری ، اجتماعی دانش آموزان ، ابتدایی سلامت روان ، مهارتهای ارتباطی ، آموزش و پرورش ، توسعه فردی ، ارتقای هیجانی ، محیط مدرسه ، تعاملات گروهی