آسیبهای همسرگزینی در ازدواج زنان

وقتی سخن از روابط زوجین به میان می آید غالبا تصویری از تفاهم و سازگاری و یا اختلاف و ناسازگاری ارائه می گردد و بنابراین موضوع بحث بررسی میزان سازگاری یا ناسازگاری زوجین و تحولات آن خواهد بود؛ اما به نظر میرسد روابط زوجین در گستره های فراتر از موضوع سازگاری قابل بحث باشد. اگر نقطه آرمانی در روابط زناشویی را رابطه های بدانیم که نتیجه آن از یک سو آرامش روانی و احساس ارزشمندی و از سوی دیگر کارآمدی هر یک از زوجین در کارکردهای مورد انتظار از آنان باشد و البته آرامش و کارآمدی را نیز بر اساس آموزه های دینی تفسیر کنیم می توان این رابطه را فراتر از سازگاری در نظر گرفت چون سازگاری زوجین ضرورتا نشانگر کارآیی آنان در تمام عرصه ها نیست. به طور مثال اگر زن و شوهر برای نداشتن فرزند و یا قطع ارتباط با خویشان به توافق رسیده باشند گرچه سازگاری میان آنان برقرار است؛ اما این رابطه به گونه ای پویا نبوده است که زمینه کارآیی زن و شوهر را به عنوان ارکان خانواده در برابر طایفه و جامعه فراهم آورد. از نگاه ما سازگاری زناشویی گرچه پیشنیاز ضروری خانواده کارآمد است اما نمی تواند ملاکی تام برای ارزشگذاری بر روابط زن و شوهری باشد و باید سازگاری را با محوریت «تعاون بر تقوا» ملاکی مهم و اساسی شمرد.

کلیدواژه ها:

ازدواج ، خانواده همسر ، گزینی آسیبهای ، ازدواج آسیب های همسرگزینی