تاثیر مدیریت تغذیه بر عملکرد گندم در شرایط شور

این پروژه به منظور بررسی مدیریت تغذیه در شرایط تنش شوری گندم آبی در طی سال زراعی ۱۴۰۱ ۱۴۰۲ در استان اصفهان اجرا شد تیمارهای مورد بررسی شامل (۱ کوددهی بر اساس عرف کشاورز، (۲) کوددهی بر اساس نتایج آزمون خاک و (۳) مدیریت مصرف کودی در شرایط شور شامل مصرف کودها به صورت تقسیطی و نیز استفاده از کودهای زیستی و آلی در کنار کودهای اصلی بود. بر اساس نتایج، مصرف کود در تیمار سوم باعث افزایش قابل ملاحظه و معنیدار عملکرد و اجزای عملکرد گندم نسبت به دو تیمار دیگر شد عملکرد دانه در تیمار مورد مطالعه نسبت به تیمار عرف کشاورز ۱/۵ برابر و عملکرد کاه و کلش حدود ۱/۶ برابر بود نسبت منفعت به هزینه در تیمارهای توصیه بر اساس آزمون خاک و مدیریت تغذیه برای شرایط شور بالاتر از یک به) ترتیب (۱/۰۱ و (۱/۱۴ بوده است که نشان داد هر دو تیمار، به ویژه تیمار مدیریت تغذیه در شرایط شور از نظر اقتصادی برای کشاورز سودآور بوده است.

کلیدواژه ها:

حاصلخیزی ، شوری ، عملکرد ، کودهای آلی