نظریه هم زیستی فرهنگی- دیجیتال(CDS) بازاندیشی رابطه فرهنگ و فناوری در عصر آشوب

در عصر تحولات شتاب زده دیجیتال، دوگانه های کلاسیک فرهنگ/فناوری دیگر توان تبیین پویایی های پیچیده زیست جهان معاصر را ندارند. نظریه هم زیستی فرهنگی-دیجیتال (Cultural-Digital Symbiosis / CDS) تلاشی نظری است برای بازاندیشی این رابطه، با رویکردی چندساحتی و غیرتقلیل گرایانه. این چارچوب، ضمن نقد دیدگاه هایی همچون اقتصاد توجه، استعمار دیجیتال و نظریه های پسااستعماری داده محور، بر تعامل متقابل، انعطاف پذیر و بازتعریف شونده میان فرهنگ و فناوری تاکید دارد. برخلاف رهیافت های غالب که بر سلطه یا مقاومت یکی از این دو حوزه تمرکز دارند،CDS بر هم زیستی به مثابه وضعیتی مشارکتی، سیال و باز می نگرد که در آن مرزها پیوسته بازتعریف می شوند. این نظریه می تواند مبنایی نوین برای تحلیل فرایندهای فرهنگی در پلتفرم های دیجیتال، سیاست گذاری فرهنگی، و طراحی محیط های رسانه ای نوین فراهم آورد.

کلیدواژه ها:

فرهنگ دیجیتال ، فناوری ، استعمار داده ، اقتصاد توجه ، هم زیستی فرهنگی