اولین گزارش گیاه انگل دارواش (Viscum album) در باغات مناطق سردسیر جنوب استان کرمان
سال انتشار: 1404
نوع سند: مقاله کنفرانسی
زبان: فارسی
مشاهده: 127
متن کامل این مقاله منتشر نشده است و فقط به صورت چکیده یا چکیده مبسوط در پایگاه موجود می باشد.
توضیح: معمولا کلیه مقالاتی که کمتر از ۵ صفحه باشند در پایگاه سیویلیکا اصل مقاله (فول تکست) محسوب نمی شوند و فقط کاربران عضو بدون کسر اعتبار می توانند فایل آنها را دریافت نمایند.
- صدور گواهی نمایه سازی
- من نویسنده این مقاله هستم
استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:
شناسه ملی سند علمی:
AEFSJ04_679
تاریخ نمایه سازی: 8 شهریور 1404
چکیده مقاله:
هدف: این مطالعه اولین گزارش از حضور گیاه انگل دارواش (Viscum album) از خانواده Loranthaceae در باغات جنوب استان را ارائه می دهد. دارواش به عنوان یک گیاه نیمه انگل، با اتصال به میزبان های مختلف به ویژه درختان میوه، باعث کاهش فتوسنتز، جذب آب و مواد غذایی، کاهش سیستم ایمنی میزبان و در موارد شدید مرگ درختان می شود. این گیاه انگلی، فاقد ریشه مستقل است و با استفاده از اندام های مکنده به نام هوستوریوم به شاخه های درختان میزبان متصل شده و از آن ها تغذیه می کند. دارواش به طور معمول بر روی درختان میوه دار مانند سیب، گلابی، زردآلو و دیگر درختان مثمر و غیرمثمر مشاهده می شود. مواد و روش ها: در این بررسی، حضور دارواش در باغات درختان میوه سردسیری در مناطق جنوبی استان (دلفارد و درب بهشت) شناسایی و تایید شد. نمونه های جمع آوری شده از نظر مورفولوژیکی و ژنتیکی مورد بررسی قرار گرفتند تا گونه دقیق دارواش تعیین شود. نتایج نشان داد که این گیاه انگل، گونه ای از جنس Viscum album است که به طور معمول در مناطق معتدل و نیمه خشک یافت می شود. نتایج: علائم آلودگی شامل ضعف عمومی درختان، کاهش رشد، زردی برگ ها و در موارد شدید، خشکیدگی شاخه ها بود. این گزارش هشداردهنده ای برای باغداران منطقه است، زیرا گسترش دارواش می تواند تهدیدی جدی برای سلامت باغات، اقتصاد محلی و کشاورزان خرده مالک باشد. نتیجه گیری: حضور دارواش در باغات جنوب استان نشان دهنده گسترش این گیاه انگلی به مناطق جدید است که ممکن است به دلیل تغییرات اقلیمی، انتقال ناخواسته بذرها توسط پرندگان یا فعالیت های انسانی باشد. این گزارش اولین مورد ثبت شده از دارواش در این منطقه است و لزوم انجام اقدامات مدیریتی برای کنترل و جلوگیری از گسترش بیشتر آن به مناطق مختلف را نشان می دهد. اقداماتی مانند هرس شاخه های آلوده، کنترل شیمیایی و آموزش باغداران در شناسایی و مدیریت این گیاه انگلی پیشنهاد می شود.
نویسندگان