ارزیابی پتانسیل علف وتیور برای بهبود باغچه های باران در شهرهای ایران

باغچه های باران (باغچه های نگهداشت زیستی) اجزای جدایی ناپذیر مدیریت پایدار آب طوفان شهری هستند و انتخاب گونه های گیاهی مناسب برای اثربخشی آن ها بسیار مهم است. هدف: این مطالعه به بررسی مناسب بودن علف وتیور (Chrysopogon zizanioides) برای استفاده در باغچه های باران در مناطق مختلف ایران می پردازد. این تحقیق سازگاری محیطی، عملکرد رشد و قابلیت های فیلتراسیون علف وتیور را در انواع مختلف خاک و شرایط آب و هوایی رایج در کشور بررسی می کند. روش های تحقیق: آزمایش های میدانی و آزمایش های آزمایشگاهی برای ارزیابی نرخ رشد، جذب مواد مغذی و خواص نگهداری آب انجام شد. یافته ها: یافته ها نشان می دهد که علف وتیور تحمل بسیار خوبی در برابر عوامل تنش زای محیطی مختلف از جمله خشکسالی، شوری و غرقابی از خود نشان می دهد و آن را به گزینه ای مناسب برای تقویت باغچه های باران تبدیل می کند. علاوه بر این، سیستم ریشه گسترده آن به طور قابل توجهی به تثبیت خاک و فیلتراسیون آلاینده کمک می کند، که نشان می دهد علف وتیور می تواند کارایی باغچه های باران را در مدیریت موثر رواناب آب طوفان و در عین حال ارتقای سلامت اکولوژیکی بهبود بخشد. نتیجه گیری: این مطالعه با توصیه هایی برای ادغام علف وتیور در طرح های باغچه های باران در ایران به پایان می رسد و پتانسیل آن را برای پیشبرد شیوه های مدیریت آب پایدار در مناظر شهری برجسته می کند.

کلیدواژه ها:

باغچه های نگهداشت زیستی ، علف وتیور ، مدیریت آب طوفان ، سازگاری با محیط