اثر تنش خشکی، کاربرد بیوچار و تلقیح با میکوریزا بر رشد زرین گیاه مرضیه بشارتی

هدف از این مطالعه بهبود رشد و تولید زیست توده زرین گیاه (Dracocephalum kotschyi Boiss.) با کاربرد بیوچار (۵ درصد وزنی خاک) و تلقیح با میکوریزا (تلقیح و عدم تلقیح با Funneliformis mosseae) به منظور تخفیف اثرات کم آبیاری در شرایط گلخانه ای بود. سطوح آبیاری مختلف شامل ۱۰۰، ۷۰ و ۴۰ درصد ظرفیت زراعی به ترتیب به عنوان آبیاری نرمال، تنش ملایم و تنش شدید اعمال گردید. نتایج نشان داد که اعمال سطوح آبیاری اثر معنی داری بر ارتفاع بوته، وزن خشک برگ، ریشه و تولید زیست توده داشت. اعمال سطوح کم آبیاری منجر به کاهش معنی دار ارتفاع و وزن خشک برگ و ریشه و تولید زیست توده شد. کاربرد بیوچار در شرایط تنش اثر معنی داری بر صفات مورد بررسی نداشت اما در سطح نرمال آبیاری منجر به کاهش معنی دار وزن خشک ریشه شد. تلقیح با میکوریزا منجر به افزایش ۲۴ درصدی وزن خشک برگ، ۴/۱۸ درصدی در وزن خشک ریشه و ۱۸ درصدی تولید زیست توده نسبت به عدم تلقیح شد. براساس نتایج حاصل، کاربرد میکوریزا، با وجود عدم مشاهده اثر متقابل با سطوح تنش، می تواند در تولید زرین گیاه در مناطق خشک و نیمه خشک موثر واقع شود.

کلیدواژه ها:

تنش خشکی ، رشد زرین گیاه ، کود آلی ، کود زیستی