تاثیر سه ماه تمرین هوازی تناوبی بر بیان برخی از ژن های مسیر میتوکندریایی آپوپتوز عضله ی اسکلتی موش های صحرایی

سابقه و هدف: آپوپتوز یک فرآیند سلولی محافظت کننده است که نقش مهمی در توسعه و هومئوستاز بافت طبیعی و نیز عوامل پیدایش بیماری ها بازی می کند. برخی شواهد حاکی است که تمرینات ورزشی ممکن است مسیرهای پیام رسانی آپوپتوز در عضله ی اسکلتی را تحت تاثیر قرار دهد. بنابراین، مطالعه حاضر با هدف تعیین تاثیر سه ماه تمرین هوازی تناوبی بر برخی از شاخص های آپوپتوز عضله­ی نعلی موش های صحرایی نر انجام گردید. مواد و روش­ها: مطالعه حاضر در قالب یک طرح تجربی دو گروهی انجام گردید. ۲۰ سر موش صحرایی نر سه ماهه به شکل تصادفی به دو گروه همگن تمرین تناوبی و کنترل (هر گروه ۱۰ سر) تقسیم شدند. گروه تمرین به مدت سه ماه در برنامه ی تمرین هوازی تناوبی شرکت کردند. جراحی آزمودنی ها دو روز پس از آخرین جلسه ی تمرین انجام و بیان ژن های Bax، Bcl-۲ و کاسپاز-۳ عضله­ی نعلی با استفاده از روش Real Time-PCR بررسی شد. داده ها با استفاده از آزمون t مستقل در سطح معنی داری p یافته ها: یافته ها نشان داد که بیان ژن Bcl-۲ در گروه تمرین به طور معنی داری بیشتر از گروه کنترل بود (۰.۰۰۲=P) و نسبت Bax به Bcl-۲ در گروه تمرین به طور معنی داری کمتر از گروه کنترل بود (۰.۰۴۸=P). این در حالی است که بیان ژن Bax و کاسپاز-۳ در دو گروه تفاوت معنی داری نداشت، با این حال بیان این پروتئین ها در گروه تمرین تناوبی به ترتیب ۴۴ و ۲۱ درصد کمتر از گروه کنترل بود. نتیجه­ گیری: به نظر می رسد سه ماه تمرین هوازی بر افزایش پروتئین ضد آپوپتوز میتوکندریایی عضله ی نعلی تاثیر قابل توجهی دارد. با این حال و با توجه به عدم تغییر معنی­دار بیان ژن کاسپاز-۳، اظهار نظر قطعی در مورد تاثیر تمرینات ورزشی بر شاخص های مربوط به آپوپتوز عضله­ی اسکلتی، منوط به انجام مطالعات بیشتری می باشد.

کلیدواژه ها:

تمرین هوازی تناوبی ، عضله­ی اسکلتی ، آپوپتوز ، کاسپاز-۳