پیش بینی نشانه های اضطراب فراگیر بر اساس راهبردهای حل مسئله، انعطاف پذیری روان شناختی، متغیر میانجی مکانیزم های دفاعی در دانشجویان با صفات طیف اوتیسم

زمینه و هدف: پژوهش حاضر با هدف بررسی اضطراب فراگیر در دانشجویان با صفات طیف اوتسیم بالا صورت گرفت. به صورت کلی، این پژوهش در پی تببین اضطراب فراگیر در دانشجویان با صفات طیف اوتیسم بر اساس راهبردهای حل ‎ مسئله، انعطاف‎پذیری روان‎شناختی و مکانیزم‎های دفاعی بود. در این پژوهش مکانیزم‎های دفاعی به عنوان متغیر میانجی در نظر گرفته شد.روش پژوهش: روش پژوهش حاضر همبستگی در قالب مدل‎یابی معادلات ساختاری بود. در این پژوهش ۴۴۸ نفر به شرکت کردند و به مقیاس اوتیسم بهر، اضطراب فراگیر، پرسشنامه راهبردهای حل‎مسئله، پرسشنامه انعطاف‎پذیری شناختی و مکانیزم‎های دفاعی پاسخ دادند. یافته ها: نتایج این پژوهش نشان داد که اضطراب فراگیر به صورت مستقیم از طریق راهبردهای سازنده و غیرسازنده حل مسئله، انعطاف‎پذیری روان‎شناختی و مکانیسم‎های رشدنایافته و رشدیافته‎ی دفاعی تبیین می‎شود. در این زمینه مشخص شد که راهبردهای حل مسئله ناسازنده و مکانیسم‎ های دفاعی رشدنایافته اثر بیشتر بر اضطراب فراگیر دارد. همچنین، مشخص شد که حل مسئله غیرسازنده و انعطاف‎پذیری روان‎شناختی از طریق مکانیسم‎های رشدنایافته می‎تواند اضطراب فراگیر را تبیین کند. لیکن، سایر مکانیسم‎ های دفاعی بین سایر متغیرهای برون‎زاد و درون‎زاد نقش واسطه‎گری نداشتند. نتیجه گیری: این یافته ها نشان از اثرگذاری مولفه های شناختی بر اضطراب فراگیر در دانشجویان با صفات اوتیسم دارد.

کلیدواژه ها:

اضطراب فراگیر ، راهبردهای حل‎ مسئله ، انعطاف‎پذیری روان‎شناختی ، مکانیزم‎های دفاعی ، دانشجویان با صفات طیف اوتیسم