تاثیر سدیم نیتروپروساید بر خصوصیات مورفوفیزیولوژیکی و درصد اسانس ریحان در غلظت های متفاوت هوگلند

با توجه به ارزش غذایی و دارویی ریحان، هدف از انجام این تحقیق، بررسی تاثیر غلظت های مختلف سدیم نیتروپروساید در دو غلظت مختلف هوگلند بر خصوصیات رشدی و درصد اسانس این گیاه بود. در این آزمایش برای دستیابی به بیشترین بیوماس جهت افزایش ماده موثره، گیاهان به صورت هیدروپونیک کشت شدند و محلول دهی توسط دو غلظت هوگلند کامل و ۲/۱ هوگلند صورت پذیرفت و از الیسیتور سدیم نیتروپروساید در سه غلظت (غلظت۰، ۱۳ و ۲۶ میلی گرم در لیتر) استفاده شد و عملکرد صفات رویشی و فیزیولوژیکی و درصد اسانس اندازه گیری شد. نتایج مقایسه میانگین داده ها نشان داد که سدیم نیتروپروساید باعث بهبود خصوصیات فیزیولوژیکی و درصد اسانس در هنگام استفاده از هوگلند کامل در کشت هیدروپونیک شد، به طوری که بیشترین میزان شاخص کلروفیل، فلاونوئید و درصد اسانس در تیمار ۲۶ میلی گرم در لیتر سدیم نیتروپروساید در محلول غذایی هوگلند کامل به دست آمد و کمترین مقدار این صفات در شرایط بدون محلول پاشی و بدون استفاده از محلول غذایی هوگلند به دست آمد. بنابراین با هدف افزایش عملکرد و همچنین افزایش درصد اسانس، استفاده از غلظت ۲۶ میلی گرم در لیتر سدیم نیتروپروساید پیشنهاد می شود. با توجه به اینکه استفاده از محلول غذایی هوگلند کامل در شرایط کشت هیدروپونیک، باعث بهبود خصوصیات فیزیولوژیکی و افزایش میزان اسانس گیاه شد که می تواند از نظر اقتصادی و دارویی قابل توجیه و قابل استفاده برای افزایش متابولیت های ثانویه در گیاه ریحان باشد.

کلیدواژه ها:

محرک های رشد ، فلاونوئید ، متابولیت های ثانویه ، محلول پاشی