واکاوی معرفت نفس و موانع آن از منظر عالمه حسن زاده آملی

بسیاری از محققان و حکما معتقدند معرفت نفس که به معنای شناخت تمامی ابعاد وجودی انسان و شناخت حقیقی خویشتن محسوب می گردد، بر تمام دانش ها و تلاش های عملی انسان مقدم است. بر اساس آیات و روایاتی که از معصومین علیهم السلام روایت شده معرفت نفس به شناخت رب منتهی می گردد این معرفت در عرفان اسلامی به عنوان مهمترین و اصولی ترین مبنا در جهت معارف عقلی معرفی شده است، البته می توان برای معرفت نفس سطوح مختلفی و مراتب مختلفی از قبیل معرفت نفس تربیتی معرفت نفس دینی معرفت نفس اخلاقی و معرفت نفس عرفانی را ذکر نمود. پژوهش حاضر سعی نموده ضمن تبیین نظریات عالمه حسن زاده آملی به تبیین کارکردهای معرفت نفس در رفع مشکلات رفتاری اخلاقی فردی و اجتماعی بپردازد یافته های پژوهش بر این نکته اساسی تاکید می کند که نیل به معرفت نفس که حاصل آن معرفت رب است می تواند به جهت دهی رفتارها اخلاقیات در حوزه فردی و اجتماعی نقش به سزایی داشته باشد این پژوهش بصورت کتابخانه ای با بررسی منابع متعدد از جمله آثار مفسرین در حوزه معرفت نفس و بویژه آثار عالمه حسن زاده آملی به نگارش در آمده است و با مراجعه به منابع مکتوب این نتیجه حاصل شد معرفت نفس یکی از واالترین معارفی است که انسان می تواند آن را کسب کند و موانعی همچون خود بزرگ بینی و تکبر دنیاگری ارتکاب معاصی و از موانع دریافت این معرفت می باشد

کلیدواژه ها:

نفس ، معرفت ، معرفت نفس ، عالمه حسن زاده آملی