تحول نقش وکیل در دوران پسادادگاه: بررسی جایگاه وکالت در حلوفصل اختلافات به شیوههای جایگزین دادرسی

با رشد فزاینده حجم پروندههای قضایی و ناکارآمدی نسبی نظامهای سنتی دادرسی، گرایش به شیوههای جایگزین حلوفصل اختلافات (ADR) از جمله داوری، میانجیگری و مصالحه، افزایش یافته است. در این بستر، نقش وکلا نیز دچار تحول بنیادی شده و از وکالت صرف در فرایند قضایی به ایفای نقش در مدیریت، تسهیل و حتی رهبری فرایندهای جایگزین متمایل شده است. این مقاله با هدف بررسی ابعاد این تحول، به تبیین جایگاه جدید وکیل در بستر ADR پرداخته و پیامدهای آن بر ساختار حرفه وکالت را بررسی میکند. روش تحق یق کیفی است و از طریق تحلیل دادههای اسنادی و منابع کتابخانهای، سعی شدهاست تصو یری روشن از تحولات رخداده در ا یران و نمونههای تطبیقی بین المللی ارائه شود. نتایج تحقیق نشان میدهد که آموزش وکلا برای ایفای نقش موثر در فرایندهای جایگزین، ضرورت داشته و نظام حقوقی نیز باید سازوکارهایی برای حمایت، تنظیم و بهرهگیری از ظرفیت وکلا در این حوزه طراحی نماید.

کلیدواژه ها:

وکالت ، دادرسی جایگزین ، میانجیگری ، حل اختلاف ، تحول حقوقی