اثربخشی آموزش مدیریت استرس به شیوه شناختی-رفتاری بر رضایت زناشویی همسران وابسته به مواد

مقدمه و هدف: پژوهش حاضر با هدف بررسی اثربخشی مدیریت استرس به شیوه شناختی-رفتاری بر رضایت زناشویی همسران وابسته به مواد در مراکز ترک اعتیاد شهرستان نیشابور انجام شد. مواد و روشها: روش پژوهش آزمایشی با طرح پیش آزمون-پس آزمون با گروه کنترل بود. جامعه آماری این پژوهش شامل همسران افراد وابسته به موادی بود که جهت ترک اعتیاد همسر، در سال ۱۴۰۱-۱۴۰۲ به مراکز ترک اعتیاد شهرستان نیشابور مراجعه کرده بودند انتخاب نمونه در این پژوهش به شکل نمونه گیری در دسترس می باشد؛ به این صورت که ابتدا اطلاع رسانی گسترده ای در خصوص برگزاری جلسات آموزش مدیریت استرس به شیوه شناختی-رفتاری از طریق توزیع آگهی در مراکز ترک اعتیاد شهرستان نیشابور صورت گرفت و متعاقب آن حدود ۵۰ نفر از همسران افراد وابسته به مواد توسط مشاوران این مراکز معرفی شدند که از بین ۵۰ نفر از همسران افراد وابسته به مواد، پس از مصاحبه اولیه، ۳۰ نفر با توجه به معیارهای ورود به آموزش انتخاب و ۱۵ نفر در گروه آزمایش و ۱۵ نفر در گروه کنترل به صورت تصادفی قرار گرفتند گروه آزمایش به مدت ۱۰ جلسه دوساعته هر هفته یک جلسه تحت آموزش مدیریت استرس به شیوه شناختی-رفتاری قرار گرفتند. آزمودنی های هر دو گروه بلافاصله پس از پایان مداخله به پرسشنامه رضایت زناشویی انریچ پاسخ دادند که اطلاعات جمع آوری شده تشکیل دهنده داده های پس آزمون محسوب شد؛ و بعد از ۱ ماه جلسه پیگیری انجام شد. یافتهها: یافتهها حاکی از تفاوت معنادار در متغیر رضایت زناشویی، مولفه های آن بین دو گروه آزمایش و گروه کنترل در مرحله پس آزمون و مرحله پیگیری بود (۰۵/۰p<). نتیجهگیری: بنابراین نتایج نشان داد که آموزش مدیریت استرس به شیوه شناختی-رفتاری بر افزایش رضایت زناشویی همسران مبتلایان به اختلال مصرف مواد تاثیرگذار بوده است.

کلیدواژه ها:

مدیریت استرس به شیوه شناختی- رفتاری ، رضایت زناشویی ، همسران ، افراد وابسته به مواد