بررسی اثربخشی برنامه آموزشی تحول مثبت نوجوانی بر کاهش تنیدگی تحصیلی دانش آموزان دوره اول متوسطه

مقدمه نوجوانی مرحله مهم و بارز رشد و تکامل اجتماعی و روانی انسان تلقی می شود. در این دوره نیاز به تعادل عاطفی و عاطفی به ویژه تعادل عواطف و ذهن، درک ارزش وجودی، خودآگاهی در انتخاب اهداف واقعی زندگی، استقلال عاطفی از خانواده، حفظ تعادل روانی و دشمن عاطفی پدیدار می شود. عوامل فشار زندگی و محیط، برقراری روابط سالم با دیگران کسب مهارت های اجتماعی لازم برای دوست یابی، یادگیری زندگی سالم و موثر و نحوه لذت بردن از آن از مهم ترین نیازهای نوجوانان است. روانشناسی مثبت گرا به عنوان یک حوزه مطالعه و تحقیق در سال های اخیر رشد چشمگیری داشته است. این رویکرد بیشتر بر مطالعه علمی صفات مثبت، بهزیستی و رضایت از زندگی متمرکز بود. در اوایل دهه ۱۹۹۰، محققین نوجوانی را از

کلیدواژه ها:

برنامه آموزشی تحول مثبت نوجوانی ، تنیدگی تحصیلی