تاثیر حمایت عاطفی ناکافی و تعارضات خانوادگی بر عزت نفس و خودکارآمدی تحصیلی دختران ۱۶ تا ۳۵ ساله نیشابور

مقدمه و هدف: خانواده نقش اساسی در رشد روانی و تحصیلی فرزندان ایفا کرده است. حمایت عاطفی ناکافی و تعارضات خانوادگی موجب کاهش عزت نفس و خودکارآمدی تحصیلی شده اند. هدف این پژوهش بررسی تاثیر این عوامل بر عزت نفس و خودکارآمدی تحصیلی دختران ۱۶ تا ۳۵ ساله نیشابور بود. مواد و روش ها: این پژوهش به روش توصیفی-همبستگی انجام شد. جامعه آماری شامل دختران ۱۶ تا ۳۵ ساله نیشابور بود که از بین آن ها ۲۰۰ نفر به روش نمونه گیری خوشه ای تصادفی انتخاب شدند. ابزارهای پژوهش شامل پرسشنامه عزت نفس روزنبرگ (۱۹۶۵) و پرسشنامه خودکارآمدی تحصیلی مورگان و جینکس (۱۹۹۹) بود. داده ها با استفاده از روش همبستگی پیرسون و تحلیل رگرسیون در نرم افزار SPSS تحلیل شدند. یافته ها نشان دادند که حمایت عاطفی ناکافی با کاهش عزت نفس رابطه معناداری داشته است. همچنین، تعارضات خانوادگی موجب کاهش خودکارآمدی تحصیلی شده و این دو عامل تاثیر منفی بر عملکرد تحصیلی داشتند. یافته ها: نتایج تحلیل رگرسیون نیز نشان دادند که حمایت عاطفی ناکافی و تعارضات خانوادگی پیش بینی کننده قوی افت عزت نفس و خودکارآمدی تحصیلی بودند. نتایج این پژوهش نشان دادند که حمایت عاطفی ناکافی و تعارضات خانوادگی نه تنها عزت نفس دختران را کاهش داده، بلکه موجب افت خودکارآمدی تحصیلی آن ها نیز شده اند. نتیجه گیری: این یافته ها بر ضرورت آموزش والدین برای بهبود سبک های فرزندپروری و کاهش تعارضات خانوادگی تاکید دارند. پیشنهاد می شود برنامه های آموزشی و مشاوره ای برای والدین و فرزندان جهت بهبود سلامت روانی و تحصیلی اجرا شوند. واژه های کلیدی: عزت نفس، خودکارآمدی تحصیلی، تعارضات خانوادگی، حمایت عاطفی، فرزندپروری، نیشابور.

کلیدواژه ها:

عزت نفس ، خودکارآمدی تحصیلی ، تعارضات خانوادگی ، حمایت عاطفی ، فرزندپروری ، نیشابور